ของดีเมืองฉะเชิงเทรา

      คำขวัญ ประจำจังหวัด

แม่น้ำบางปะกงแหล่งชีวิต
พระศักดิ์สิทธิ์หลวงพ่อโสธร
พระยาศรีสุนทรปราชญ์ภาษาไทย
อ่างฤาไนป่าสมบูรณ์

ฉะเชิงเทรา หรือแปดริ้ว เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางซึ่งมีประวัติความเป็นมาเก่าแก่
ตั้งแต่สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถในสมัยกรุงศรีอยุธยา ประชาชนส่วนใหญ่
ตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำบางปะกงและตามลำคลองต่างๆ โดยมี “
หลวงพ่อโสธร” เป็นศูนย์รวมศรัทธาของชาวแปดริ้ว ในอดีตฉะเชิงเทรามีฐานะ
เป็นเมืองจัตวาอยู่ในสังกัดกระทรวงกลาโหม ต่อมาเปลี่ยนมาขึ้นอยู่ในสังกัด
กรมมหาดไทยตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 เรื่อยมา จนกระทั่งถึงสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อทรงเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองแผ่นดินใหม่  เมืองฉะเชิงเทราจึงมีฐานะเป็น
เมือง ๆ หนึ่งในมณฑลปราจีนบุรี และในปี พ.ศ. 2459 จึงได้เปลี่ยนจากเมือง
เป็นจังหวัด เรียกว่า “จังหวัดฉะเชิงเทรา” คำว่า “ฉะเชิงเทรา” เป็นภาษาเขมร แปลว่า คลองลึก ส่วนชื่อ “แปดริ้ว” นั้น ได้มาจากคำบอกเล่าต่อกันมาว่า ในเมืองนี้มีปลาช่อนขนาดใหญ่ชุกชุม เมื่อนำมาตากทำเป็นปลาแห้งจะต้องแล่เนื้อปลาถึง 8 ริ้ว
ฉะเชิงเทรา อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ 82 กิโลเมตร มีพื้นที่ 5,351 ตารางกิโลเมตร
แบ่งการปกครองออกเป็น 10 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอบางคล้า อำเภอบางน้ำเปรี้ยว อำเภอบางปะกง อำเภอบ้านโพธิ์ อำเภอพนมสารคาม อำเภอสนามชัยเขต อำเภอแปลงยาว อำเภอราชสาส์น อำเภอท่าตะเกียบ และกิ่งอำเภอ
คลองเขื่อน

ตำนานขนมเปี๊ยะ “ตั้งเซ่งจั้ว” ของดีเมืองบางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา

แหล่งท่องเที่ยวกับของฝากย่อมเป็นของคู่กันเสมอมาและเสมอไป ฉะเชิงเทรา
หรือรู้จักกันในชื่อเรียกว่า “แปดริ้ว” ของฝากที่ขึ้นชื่อคงหนีไม่พ้น “มะม่วง”
และ ถ้าไม่ใช่หน้าของมะม่วงเราจะซื้ออะไรไปฝากคนที่บ้านล่ะ เพื่อนๆหลาย ๆ คน
คงคิดแบบนี้ แอดมินขอแนะนำขนมเปี๊ยะ “ตั้งเซ่งจั้ว” ของดีเมืองบางคล้าไปเป็น
ของฝากคนที่บ้านกันครับ ก่อนอื่นแอดมินขอเกริ่นประวัติของทางร้านพอเป็นสังเขปก่อนนะครับ -
จุดเริ่มต้นร้าน “ตั้งเซ่งจั้ว” จากการถ่ายทอดของ “ปิยะพร ตันคงคารัตน์” ผู้จัดการทั่วไป บริษัทฮกแอนด์ซันส์จำกัด ในฐานะทายาทรุ่นที่ 3 ผู้ดูแลธุรกิจร้านขนมเปี๊ยะ “ตั้งเซ่งจั้ว” เล่าให้ฟังว่า เมื่อปี 2475 หรือ 76 ปีที่แล้ว อากง (ฮก แซ่ตั้ง) อพยพ
หนีความแล้งแค้นมาจากเมืองเหยี่ยวเพ้ง ใกล้กับเมืองซัวเถา ประเทศจีน นอกจาก
เสื่อผืนหมอกใบแล้ว อากงยังพกพาฝืมือทำขนมเปี๊ยะตั้งแต่สมัยเป็นลูกจ้างร้านขนมเปี๊ยะมาด้วย เมื่อมาอยู่เมืองไทยได้เปิดร้านอยู่ที่ตลาดบางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา อย่างไรก็ตาม เวลานั้น บางคล้าเป็นเพียงชุมชนเล็กๆ ทำมาค้าขายกันแค่ในท้องถิ่น อีกทั้ง
มีร้านขายขนมเปี๊ยะอยู่หลายเจ้า กิจการของร้าน “ตั้งเซ่งจั้ว” จึงอยู่ในระดับพอมี
พอกิน เลี้ยงดูภรรยา และลูกๆ อีก7 คนได้เท่านั้น

ทว่า จุดเปลี่ยนครั้งแรกที่ส่งให้ธุรกิจของขนมเปี้ยะจากบางคล้ารายนี้ เริ่ม
ลืมตาอ้าปากได้อย่างจริงจัง เกิดขึ้นเมื่อย่างเข้าสู่ยุคทายาทรุ่น2 ราว พ.ศ.2518
เมื่อรัฐบาลไทยสร้างถนนเส้น 304 กรุงเทพฯ -อรัญประเทศ ซึ่งเป็นเส้นทางผ่าน
จากบางคล้าไปสู่ตลาดชายแดนอรัญประเทศได้สะดวก ซึ่งเวลานั้นชาวกัมพูชาอพยพจากปอยเปตมาอยู่จำนวนมาก เกิดตลาดการค้าที่คึกคักอย่างจริงถือเป็นช่องทางให้ทายาทร้านตั้งเซ่งจั้วเห็นโอกาสบรรทุก
ขนมเปี๊ยะไปขาย ช่วยเพิ่มยอดขายและขยายฐานลูกค้าไปในตัว จากเหตุการณ์นี้เองทำให้มีการเปิดตลาดที่ชายแดน ช่วยเพิ่มยอดขายจากเดิมถึง 3 เท่าตัว
โดยลูกค้ากว่า 80% เป็นชาวเขมร นอกจากนั้น ยังสร้างชื่อให้ขนมเปี๊ยะจากบางคล้าเป็นที่รู้จัก
ของคนทั่วไป

ั

ปัจจุบัน “ตั้งเซ่งจั้ว” มีขนมเปี๊ยะหลากหลายผลิตภัณฑ์ให้ลูกค้าเลือกสรรและมีการขยายออกไป 6 สาขา ในจังหวัดฉะเชิงเทรา บรรยากาศในร้านสาขาถนน 304
มีการแบ่งออกเป็น 3 โซน โซนแรกเป็นโซนร้านของเล่น โซนกลางเป็นโซนร้าน
ของฝาก และ โซนขวามือเป็นโซนร้านกาแฟ เหมาะกับการถ่ายรูปและนั่งสบายๆ
เป็นอย่างมาก ใครแวะเวียนมาฉะเชิงเทราก็อย่าลืมขนมเปี๊ยะ “ตั้งเซ่งจั้ว” ของดี
เมืองบางคล้ากันนะครับ

เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่า ประชากรร้อยละ 95 ของประเทศไทยนับถือศาสนาพุทธ นิกายเถรวาท ซึ่งถือว่าเป็นศาสนาประจำชาติ ทั้งนี้ นอกจากพระประธานที่พุทธศาสนิกชนเคารพกราบไหว้บูชาแล้ว ในแต่ละวัดยังจัดพระพุทธรูปประจำวันเกิด ให้ผู้คนได้ไหว้บูชาเพื่อเป็นสิริมงคลกับตัวเองอีกด้วย ส่วนที่ไปที่มาของการกำหนดพระพุทธรูปแต่ละปางนั้น ไม่มีปรากฎสมัยที่แน่ชัด กล่าวกันว่าการสร้างพระพุทธรูปปางต่างๆ ให้เป็นพระพุทธรูปประจำวันเกิดแต่ละวันนั้น เป็นความเชื่อของคนสมัยก่อนที่จะหาที่พึ่งทางใจ และถือว่าการบูชาพระประจำวันเกิดเป็นมงคลอันสูงยิ่งอีกประการหนึ่ง