|
"Het geweldigste succesgevoel was om te zien hoe al deze stukjes en beetjes van piepschuim en metaal en hout een wereld werd, zo echt, dat je geloofde dat deze karakters daar leven. We hebben Tolkien's palet zo goed als mogelijk geschilderd gedurende de film." �Richard Taylor Tot nu toe, heeft Tolkien's Midden-Aarde alleen in de verbeeldingen van lezers bestaan en in de wonderlijk gedetailleerde doch gelimiteerde illustraties voor de novellen. Maar in The Fellowship of the Ring, komen de hobbitholen van Hobbiton, de bosrijke open plekken van de elvenschuilplaats Rivendell, de rokerige ingewanden van de Prancing Pony Inn en de netwerken van ondergrondse grotten in de Mines of Mora, fysisch, tastbaar tot leven. Peter Jackson had ��n onderliggend voorschrift voor het visuele design voor The Lord of the Rings trilogie: een verrukkelijke kwaliteit van realisme. Maar hoe cre�er je realistisch een complete fantasie? Jackson wist dat het antwoord in een ongelooflijke hoeveelheid van details zou liggen. Dus hij nam meteen contact op met WETA Limited, Nieuw-Zeeland's vooraanstaande fysische effectenhuis, onder de directie van opzichter Richard Taylor en Tania Rodger � en gaf hen een missie: Midden-Aarde's fysische realiteit cre�ren, van het binnenste van de hobbitholen tot de hoogtes van Mount Doom, alsof zij met al hun harten en gevoelens in haar bestaan geloofden Taylor benaderde het project als een generaal die een oorlog ingaat. Onmiddellijk nam hij een crew aan van meer dan 120 technici, verdeeld in zes doorslaggevende departementen:Creatures Special Effects Makeup and Prosthetics Armor and Weapons Miniatures Model Effects WETA Digital, een aparte arm, nam ook de uitdaging van het cre�ren van de vernieuwende computer- gegeneerde wezens en effecten voor The Lord of the Rings trilogie op zich. Maar voordat WETA aan het werk kon, moesten de filmmakers Tolkien's levendig getekende beschrijvingen in driedimensionale visies veranderen. Ze richtten zich tot de twee mannen die Tolkien's wereld het beste kenden: conceptuele artiesten Alan Lee en John Howe, die de Harper Collins edities van The Lord of the Rings illustreerden. Bevrijd van dat formaat schetsten Lee en Howe als krankzinnigen, basisimages van de culturen, wezens, gebouwen en landschappen producerende, die Hobbiton, Rivendell, Mordor en meer zo levendig aan doen voelen. Ge�nspireerd door hun eigen intieme liefde voor Tolkien's werk, produceerden Lee en Howe honderden levensechte schetsen die later gemetamorfoseerd werden in storyboards, daarna schaalmodellen van Midden-Aarde's vele landschappen en streken, en soms in levensgrote decors onder auspici�n van productiedesigner Grant Major. Behalve enorme decors, gebruikte de productie ook miniatuurdecors - modellen zo gedetailleerd en artistiek weergegeven dat de enigszins grotere "bigatures" werden genoemd. "Als een conceptuele artiest is het best een mijnenveld om Tolkien's wereld te betreden, maar je moet op de een of andere manier je eigen oordeel en visie vertrouwen. Tolkien's omschrijvingen zijn zo mooi en po�tisch, maar toch heeft hij genoeg ruimte voor ons open gelaten om onze eigen kleine verkenningen te maken," zei Alan Lee. Lee was vooral opgewonden door Peter Jackson's opdracht. "Toen hij zei dat hij zo trouw mogelijk wilde blijven aan de geest van de boeken en wilde proberen zeer, zeer echte landschappen en een zo geloofwaardig mogelijke wereld te cre�ren, wist ik dat ik de juiste persoon voor dat werk was," zei hij. Productiedesigner Grant Major zegt over Lee en Howe: "Hun bijdrage aan het project was absoluut fundamenteel. Zij gaven ons de Industri�le Tijdperk look en het gevoel van Midden-Aarde, en ze brachten de meest intieme kunde van Tolkien's traditionele kennis in hun werk." Lee heeft altijd geprobeerd zijn illustraties geloofwaardig te maken, maar nu hadden hij en Howe een nieuwe uitdaging: produceer illustraties zo rijk dat er miniaturen, modellen en decors van gemaakt kunnen worden. Hij herinnert zich de magie van het zien hoe Hobbiton zich van Tolkien's charmante beschrijvingen tot gedetailleerde schetsen tot levensechte decors ontwikkelde. "We hadden zoveel schetsen getekend en zoveel conversaties gehad en toen was er het hele constructieproces," herinnert hij zich. "Maar uiteindelijk werd het deze absoluut echte plaats waar gras op de daken groeide en de schoorstenen rook uitspuwden, en het was als een droom om het tot leven zien te komen." Lee zag ook, dat naarmate zijn schetsen miniatuurdecors werden, ze een eigen leven gingen leiden. De miniatuurproductie unit werd geleid door directeur van fotografie Alex Funke, die een Oscar won voor zijn effecten in Total Recall. Funke en team filmden een ongekende 64 miniatuurdecors, sommige van de meest complex gemaakte ooit. Tussen die gezien worden in The Fellowship of the Ring zitten het 'boskoninkrijk' van Lothlorien, bestaande uit boomhuizen verbonden door loopbruggen en verlicht met toverachtige lichten, en het land van de dwergen, bekend als Khazad-Dum. Veel van de decors, groot en klein, zijn gesneden uit piepschuim, een materiaal dat op hout kan lijken dat al duizenden jaren oud is, zoals in de Prancing Pony Pub of de sculpturen bij de poorten van Minas Tirith. WETA maakte een aantal opmerkelijke vernieuwingen, waarbij ze een polyurethaan sproeiende machine gebruikten die ontwikkeld is voor het sproeien van rubberen lagen op olieboorinstallaties in de Noordzee. "We konden in een week doen wat misschien maanden had geduurd om te bouwen op een traditionele manier," legt Richard Taylor uit. "Met dit apparaat konden we alles beeldhouwen. We maakten honderd helmen per dag met deze machine. Het hielp ons vele werelden te bouwen." |
|