Savaşın en kanlı günlerinden biri... Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru  altındaydılar. Asker teğmene koştu

"Teğmenim, Fırlayıp arkada; gelebilir miyim?"

"Delirdin mi" der gibi baktı "Gitmeye  değer  mi? Arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın."

Asker ısrar etti. Teğmen "Peki "Git o zaman."

İnanılması güç bir mucize o korkunç ateş yağmuru altında  arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı koşa koşa döndü .Birlikte siperin içine   yuvarlandılar. Teğmen, kanlar içindeki askeri muayene etti.Sonra onu sipere taşıyan arkadaşına

"Sana   değmez,   yaşamını  tehlikeye atmana  değmez,  demiştim.Haklı çıktım. Bu zaten ölmüş."

"Değdi teğmenim" dedi asker

"Nasıl   değdi"   dedi   teğmen adam ölmüş görmüyor musun?'

"Yine de değdi komutanım"

der. "Çünkü yanına ulaştığımda sağdı, onun sözlerini duymak, can bedeldi benim için..."

Ve arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı teğmene: