Uivos na noite

 

 

Poeta,

Tu tens o verbo.

 

Contra a força

afrontas com  o exército  dos

dragões alados

__as letras.

 

 

Se  na boca da noite

lobos uivam  

na caverna soturna,

teu  fanal alumbra,

tua luz cura.

Se o  sangue  inunda a terra,

e a face dos homens

cobre de vermelho,

a lucidez de teus versos

é o alívio

que depura.

 

Se a morte não tem norte,

o poeta é a aurora,

o arrebol.

Desfigura-se o mundo,

o verbo permanece.

Incólume.

 

Que venha a noite.

O poeta será a lua.

O poema, a estrela-guia.

 

 

 

 This page hosted by /get your own Free Home Page

 

Hosted by www.Geocities.ws

1