(Refrein:)
Toe vertel me over vroeger, mijn kindertijd
Ik geniet van die verhalen, van die eerlijkheid.
Vertel mij over die jaren, toen ik een kleuter was,
toen de korenbloemen bloeiden, op ons klein terras.
Vertel mij over die dagen, toen ik je vroeg,
om m'n dromen te verklaren, men weet nooit genoeg.
Vertel me over de liefde, die zo onschuldig leek,
en toen die echt voorbij was, was ik totaal van streek.
Refrein
De rode draad* door heel m'n leven blijft mij toch altijd bij
Niemand kan de tijd vertragen,** die gaat zo voorbij.
Toen opeens was ik volwassen, en dan kwam ook de pijn,
en ik weende stille tranen, en voelde mij zo klein.
Niemand weet wat nog zal komen, wat het leven mij nog biedt
Ik kan alleen maar dromen, van de vreugde, geen verdriet.
Refrein
Nu wordt heel m'n leven beter, door mijn kindertijd
Iedereen mag dit wel weten, dat komt door eerlijkheid.
Es ist mal wieder an der Zeit für ein paar "faux amis" zwischen dem Deutschen und dem Niederländischen bzw. Flämischen:
*Vlm. "draad" = dts. "Faden"; dts. "Draht" = vlm. "snoer"; dts. "Schnur" = vlm. "touwtje" [Verkleinerungsform von "touw" - da haben wir mal eine übereinstimmung mit dts. "Tau"].
**Vlm. "vertragen" = dts. "verlangsamen, aufhalten"; dts. "vertragen" [Essen, Medikamente] = vlm. "verdragen"; dts. "sich (wieder) vertragen" = vlm. "zich verzoenen". Letzteres übrigens etymologisch interessant für Alle, die sich fragen, woher denn das scheinbar blödsinnige deutsche Wort "Versöhnung" kommt, das doch mit Söhnen gar nichts zu tun hat?! Die Antwort ist ganz einfach: Es kommt von ndl. "zoen" - dts. "Kuß" - und bezeichnet den Versöhnungskuß, den man sich beim Wieder-Vertragen gibt!