Sarina, een kind uit de dessa,
zij stampte haar padi tot b'ras
Zij zong daarbij heel leuke wijsjes
en Kromo, die lag in 't gras.
En Kromo, die hield van Sarina
en kroop daarom steeds dichterbij
Sarina, die zei met een lachje:
"Zeg, Kromo, hou jij ook van mij?"
(Refrein:)
Sarina, Sarina, kind uit de desa ben jij van mij
Sarina, Sarina, kind uit de desa ben jij.
Het maantje verlichtte de desa,
de aarde, verzonken in rust
En onder de dromende palmen
heeft hij toen Sarina gekust.
Haar ogen, die straalden als sterren
van eeuwige liefde en trouw
Gitaren, die speelden van verre
Sarina, o ik hou zo van jou!
Refrein (bis)