Het midden-oosten in al z'n pracht
lag in het schijnsel van de maan
En dit lied ontstond die nacht
tussen Torah en Koran.
Maar toen zag ik in Jerusalem,
als een bloem in de woestijn
En ik hoorde een requiem
tussen de regels van mijn refrein.
In een kapel klinkt zacht een lied
Hoe krijg je vrede voor elkaar?
Zelfs de vogels schuilen voor verdriet
Op elke straathoek loert gevaar.
'k Hoop op de dag waarop de zonen
van Ismaël en Israël
in vrede samen zullen wonen,
met vriendschap als hun metgezel.
|: |: Inch Allah :| :|
En de olijfboom in de tuin
huilt om z'n vrouw, huilt om z'n vriend
Die rusten onder het oorlogspuin,
een graf dat niemand ooit verdient.
Op een dorp van prikkeldraad
kijkt een vlinder naar een roos
Maar als hij zijn plaats verlaat
wordt hij verstoten grenzeloos.
Oh God, oh Allah, luister even!
Zien jullie niet, wat hier gebeurt?
Uw kinderen, angstig voor hun leven,
in jullie land, door bloed gekleurd.
|: |: Inch Allah :| :|
Wie heeft de moed, hier vrouw te zijn,
die bij de bron haar water haalt?
Want elke straat en ieder plein
is al zo vaak met bloed betaald.
Maar bij het woord Jerusalem
fluistert nog steeds door de woestijn
dat verre zachte requiem
in ieder woord van mijn refrein.
Een requiem voor zoveel zielen,
voor man of vrouw, hun kind, hun droom,
aan die aan beiden kanten vielen
Het is genoeg - Salam! Shalom!
|: |: Inch Allah :| :|