Eenmaal kom je weer, jij die mij verliet
Want soms kan het hart niet meer
Dan strijkt een vogel neer, die zingt van heimwee.
Eenmaal kom je weer naar 't vertrouwd gebied
Langs de wegen van weleer
Dan hijst m'n hart jouw vlag op deze mooie dag.
Uren van verlangen, dagen zonder eind
Tot het licht opnieuw verschijnt,
zit ik hoop te spinnen of paradeer met schroom,
op het gouden linnen van een liefdedroom.
Eenmaal kom je weer naar je eigen hart,
naar de warmte van weleer
Ik heb in jou geloofd, het vuur is niet gedoofd.
Want met al m'n liefde waak ik trots en fier
op je vaandel, je banier
Net als een prinses uit middeleeuwse tijd
draai ik onverpoosd aan 't rad van tederheid.
Eenmaal kom je weer, en dan is 't voorgoed
Dan verlaat je mij nooit meer,
|: omdat ik van je hou :|