| De knolvenkel is nauw verwant aan het
tuinkruid venkel. Er worden ook wel namen als Florentijse venkel, zoete
venkel of finocchio dulce, Italiaanse venkel, voor gebruikt. Net als het
tuinkruid smaakt en geurt venkel duidelijk naar anijs, een smaak die vooral
bij vis schijnt te passen. De groente wordt dus vaak bij vis gegeven, terwijl
het kruid vooral gebruikt wordt voor visbouillon, saus of soep. Het loof
is eetbaar en kan insoep of saus worden verwerkt of gebruikt als garnering.
Geschiedenis
Knolvenkel is hier nog maar een jaar of
twintig gekend als groente, al werd het rond de Middellandse Zee al eeuwen
gegeten. De beste venkelrecepten komen dan ook uit Italië of andere
streken ronde de Middellandse Zee. In ons land wordt nu ook venkel verbouwd.
Kopen en bewaren
Koop liefst kleine, zachte bollen. Ze
moeten mooi wit zijn en schoon, met groen, niet verlept loof. In de groentela
van de koelkast is venkel nog een dag of twee te bewaren.
Bereiding en gebruik
Meestal kunt u beter de buitenste laat
erafhalen, tenzij de knollen erg jong en zacht zijn (bewaren voor bouillon).
De knollen halveren en in vieren of dikke repen snijden. Wilt u de knol
rauw gebruiken, snijd hem dan wat fijner of rasp hem. Voor een salade geeft
u er een lichte vinaigrettesaus bij. Venkel past rauw bij appel, bleekselderij
en andere wat stevige bestanddelen. Gestoof smaakt het heerlijk met ui,
tomaat en knoflook.
Voedingswaarde per 100 gram:
Kcal: 26
Eiwit: 2,8
Vet: 0,4
Koolhydraten: 2,8
Vezels: 3,3
Vit C: 31
Calcium: 64
IJzer: 2,7
Bronnen:
Het complete groenten-boek - Christine
Ingram
Frukt
och Grönt |
