Skiën Skibindingen

Er zijn twee soorten bindingen: de binding met hakautomaat en teenstuk en de plaatbinding. De eerste, ook wel 'step-in'-binding genoemd, bestaat uit twee gescheiden delen: een hakautomaat en een teenstuk. Plaatbindingen bestaan uit drie delen: een plaat, die aan de schoen vastzit, en een hak- en teenstuk die de plaat op de ski houden.

Skiërs van verschillend gewicht en vaardigheid hebben bindingen nodig, die ontworpen en afgesteld zijn om ook bij verschillende kritieke situaties open te springen. Een lichtgewicht beginner heeft een binding nodig, die makkelijker opengaat dan die van een zware, ervaren skiër.

Om de diverse veiligheidsvoorschriften op dit punt met elkaar in overeenstemming te brengen, ontwikkelde de Duitse Industriële Standaardiseringsorganisatie (DIN) een eenvoudige tabel met afstelwaarden voor skibindingen van 1 tot 10, die het minimum-maximum gewicht aangeeft, waarvoor een bepaalde binding is gemaakt.

Elke in Europa gemaakte skibinding moet voldoen aan deze voorschriften en dient voorzien te zijn van een antiwrijvingsplaatje, dat achter het teenstuk op de ski bevestigd wordt en samenvalt met een vlak gedeelte van de schoenzool. Daardoor kan de schoen toch zijwaarts wegglijden als de hiel om wat voor reden dan ook omhooggetrokken en de voorwaartse druk op het teenstuk vergroot wordt.

Werking van de binding

De skischoen wordt in de binding aan de voorzijde door een teenstuk en aan de achterzijde door een hakautomaat vastgeklemd. Iedere binding is geconstrueerd om de skischoen vrij te geven bij een val, zodat de ski's losschieten voordat het been de maximale buig- of draaicapaciteit bereikt heeft.

De meeste bindingen gaan bij het teenstuk naar opzij en bij de hakautomaat naar boven open. Ze bezitten echter een bepaalde hoeveelheid speling, de 'elasticiteit' , waardoor ze stoten kunnen opvangen zonder voortijdig open te springen.

Teenstuk- en hak automaatbindingen

Hoewel deze bindingen alle op elkaar lijken, zijn er toch verschillen. Bij het ene teenstuk draait de tang waartussen de schoen vastzit, om een centrale schroef, bij de ander werken de poten van de tang onafllankelijk van elkaar. Hakautomaten verschillen in de wijze waarop ze sluiten en openen, terwijl bij sommige het zogenaamde 'draaischotel' -systeem toegepast wordt.

Het kiezen van de bindingen

De keuze van de juiste binding hangt af van drie factoren: het lichaamsgewicht, de sterkte van de botten van de benen en de skivaardigheid.

Iedere binding is gemaakt voor een bepaald minimum-maximumgewicht; als het lichaamsgewicht binnen dit minimum-maximum valt, is de binding goed.

De sterkte van de botten van de benen bepaalt de hoeveelheid spanning die ze kunnen verdragen, voordat er blessures optreden. Dit kan gemeten worden door met een biameter de breedte van de scheenbeenkop vast te stellen.

Het meetresultaat geeft samen met het lichaamsgewicht informatie over de soort binding die nodig is. Door standaardisatie van de openingswaarden met een DIN-norm wordt die keuze makkelijker gemaakt.