De avond kon dus nauwelijks flauwer beginnen voor AlwaysII, hoewel Frederique er met een harde knal de moed in hield en ons op een verrassende 0-1 voorsprong bracht. Lokomotiv kwam langzamerhand onder stoom en slaagde er in een tiental minuten in de Laarnse hoop aan flarden te schieten; het ging naar 4-1, ondanks een paar puike reddingen van Faje. Na een kwartiertje spelen nam AlwaysII een eerste time-out. Het deed de onzen deugd, want de Gentse sneltrein werd gestuit.
Ook na de rust bleef het evenwicht tussen AlwaysII en de thuisploeg bestaan. Beide ploegen kregen een aantal kansjes maar de score bleef onveranderd. Na een twaalftal minuten zocht AlwaysII z'n toevlucht tot een tweede time-out en ook deze keer kwamen we gesterkt uit de pispauze. Korneel vlamde een afleggertje van Dieter tegen de netten en iets later scoorde diezelfde Dieter. Het resulteerde in een spannende 4-3. AlwaysII leek de thuisploeg bij de keel te grijpen maar net op dat moment (en dat is niet de eerste keer dit seizoen) lukte de tegenstander toch een goaltje zodanig de kloof weer uitgediept werd tot 5-3. AlwaysII had echter via Bart een antwoord: 5-4. En toen eigende Faje zich eventjes de hoofdrol toe. Eerst zakte hij door z'n knie, daarna liet hij een bal onder de voetzool doorglippen: 6-4. AlwaysII ging er nogthans volledig voor. In een carambolle voor het doel van de thuisploeg (met Korneel als laatste AlwaysII voet) kwamen we terug tot 6-5. AlwaysII had met z'n vijf spelers echter het sop van de patatten gespeeld en in de laatste minuten kwam Lokomotiv nog es doorduwen. Een getergde Faje zag via de paal een schot van een thuisspeler binnengaan: 7-5 en de boeken toe voor AlwaysII. Spijtig, er had nogthans veel meer ingezeten. Zeker moesten we ��n tot twee man meer gehad hebben. Afin ja, easy come, easy go h�.
Tot de volgende!
