Vorige week kampioenenmatch gewonnen en nadien klein feestje.
Mooi zo. 't Was gezellig en plezant. 'k Heb mij geamuseerd.
In de aanloop naar deze match:
Wouter: zit al meer dan half seizoen in de ziekenboeg en ging dit seizoen niet meer spelen,
Bart: verwittigde enkele weken geleden dat hij in de paasvakantie niet thuis is en dus de twee matchen in die weken niet zal meespelen,
Nicky: liet paar dagen tevoor weten dat hij niet zou kunnen meedoen.
En dan:
Tom: dinsdagavond 23u40: kan niet meedoen,
Dieter: woensdagmiddag 11u08: kan niet meedoen,
Stefan en Gert-Jan gevraagd: gingen afkomen,
Willem kon niet meedoen,
Ook den eerste ploeg kon geen soulaas brengen (andere bezigheden die avond, blessures,... 't was wa nipt ook h�)
Koen: woensdagavond 21u15: kan niet meedoen.
Ik verwijt hier niemand iets h�, 't is gewoon om es te duiden hoe ik naar die match moet toeleven.
Volgende vijf spelers waren in Mariakerke: Stefaan en Stefan, Korneel, Frederique en Gert-Jan. Onder goedkeurend toezicht van Bio natuurlijk.
De thuisploeg mocht aftrappen en ging op zoek naar een eerste doelpunt. Het was echter aan de overkant dat de bal binnenging: Stefan behield het overzicht: 0-1. Een aantal minuten daarna kwam Olympique met het nodige geluk gelijk. AlwaysII kon de schijn nog wat hoog houden en probeerde, maar Agic trok het laken meer en meer naar zich toe, een kopbal ging binnen, nog eens een schot dat afweek, een paar mooie uitgespeelde kansen... Bij de rust moet het ongeveer 5-1 geweest zijn denk ik.
Na de rust efkes nog AlwaysII: Stefan trof raak op vrije trap. Agic trok er zich echter niets van aan en ging op z'n elan door. Het AlwaysII kaartenhuisje begon ineen te storten; Faje pakte nauwelijks nog ballen, de thuisspelers vonden de vrije ruimtes, aanvallend konden we nauwelijks iets betekenen. Gert-Jan benutte wel een zeldzaam kansje: 8-3. Naar het einde toe begon het ietske bitsiger te worden ook (die van Agic zijn blijkbaar gewoon van veldvoetbal te spelen: dat zie je niet alleen aan hun manier van spelen (tactiek) maar vooral ook aan hun wilde manier van verdedigen (slidings inclusief). Stefan trapte er nog een binnen maar ondertussen was iedereen in gedachten al aan het douchen: 11-4. Hoe noemen ze dat? De kampioensviering nog in de benen? :-)
In elk geval, mijn beslissing staat nu meer dan vast: ik had het al eens in de cafetaria in Laarne gezegd een paar weken geleden, maar nu is voor mij de kogel door de kerk: Vanaf volgend seizoen ga ik mij niet meer bemoeien met wie komt spelen. Ik heb het vier seizoenen geregeld (+ nog ��n mee Apache93) en het is mij echt verschrikkelijk beu. Vandaar deze mededeling. Diegene die deze taak van mij wil overnemen kan bij mij de gsm-nummers en e-mailadressen van vrijwel alle Alwaysspelers bekomen.
