Voor de gelegenheid trommelde Faje alle spelers op, enkel de geblesseerde Wouter en de geschorste Nicky stonden niet op de feuille. Dieter, Koen, Korneel, Bart, Frederique, Tom, Willem, Stefan en Stefaan waren van de partij en Bio delegeerde alles in goede banen. Opvallend was ook de grote hoeveelheid supporters, waarvoor dank.
In alle eerlijkheid moet ik toegeven dat ik over de match zelf niet echt veel meer weet. Het eerste kwartier verliep evenwichtig, AlwaysII moest z'n draai vinden (Stefan, Koen en Tom kwamen maar tien � vijftien minuten na aanvang van de wedstrijd bij de groep aansluiten). De Kafka's voetbalden goed mee en waren zelfs enkele keren gevaarlijk. Faje was echter bij de zaak hield vooralsnog de nul op het bord. Nog voor de rust kwam de AlwaysII-diesel op gang en trof Willem twee keer raak.
Ook dadelijk na de rust bleef AlwaysII de match controleren en kregen Tom en Koen een mooie kans maar tot hun wanhoop scoorden ze niet. De Kafka's antwoordden gevat, na een corner kon de tegenstander -met een klein gelukje- op 2-1 komen. AlwaysII was niet aangeslagen door deze tegentreffer en ging naarstig op zoek naar een derde doelpuntje. Toen Willem in de zone van de waarheid onderuitgetorpedeerd werd door de Kafkadoelman blies de scheidsrechter resoluut een strafschop. Het was lang geleden maar Faje liet zich overtuigen en legde de bal op de lijn. Zonder aarzelen knalde onze doelman de bal tegen de touwen en bracht hij z'n ploeg op 3-1. Na die tegentreffer leek de Kafka's eventjes van slag. De thuisploeg maakte gebruik van deze situatie en het was weerom Willem die met twee treffers aan het kanon stond. Zo kwam AlwaysII op een 5-1 en stilaan overviel het de spelers dat het kampioenschap gewonnen was. De thuisploeg zocht nog meer doelpunten maar het slot was voor de Kafka's die met nog twee treffers de 5-3 eindstand op het scorebord zetten. En toen blies de scheidsrechter af en mocht Bio douchen!
Met dank aan de spelers, de sponsors, de supporters en sympathisanten... voor de aangename avond.
