|
Kijkend naar de rangschikking zou de verplaatsing naar Zele niet voor al te veel ongerustheid mogen zorgen. Echter, met het Hamboerke hadden we het in de heenronde niet makkelijk en het tekort aan spelers deed Ivan grijze haren krijgen.
Stefaan, Tom, Guy, Frederique en Stefaan waren de vijf die het moesten doen. Gelukkig kwam enkele ogenblikken voor de aftrap Stefan de Zeelse Arena binnengewandeld. Ivan vroeg of hij het zag zitten mee te spelen. De licht gekwetste Stefan antwoordde "Ja". Een welgekomen versterking.
Hamboerke begon vurig aan de wedstrijd en voetbalde enkele dikke kansen bijeen. Stefaan pareerde ijverig. Later nam Always het initiatief over. Guy kon enkele keren ferm uithalen en ook Stefaan kreeg enkele kansjes. De thuisdoelman was echter van geen kleintje vervaardigd en hield de nul op het bord. Toch opende Always de score, het was Guy die deze keer wel het gaatje vond: 0-1. Always bleef soepel spelen en zocht een tweede goaltje. Toen een thuisspeler doorbrak en de verdediging open ging zoals Mozes de zee liet opengaan, moest een geirriteerde Stefaan de 1-1 toestaan.
Na de rust herstelde Always z'n overwicht in de wedstrijd. De aanvallen van Hamboerke werden schaarser en Always kon de druk op de thuisploeg houden. Stefan huppelde zich door de thuisverdediging, nam de pass van Faje in dank aan en lukte de 1-2. Bijna naamgenoot Stefaan toonde z'n technische klasse en kon kort daarna de 1-3 binnentikken. De inspanning leek zich te gaan bekopen want met een slotoffencief wou Hamboerke een doorbraak forceren, Faje stond attent te keepen en lanceerde bij een mogelijkheid Stefan. Deze plukte de bal uit de lucht, deed iets met z'n voeten en tikte beheerst de 1-4 tegen de netten. Het eindsignaal kwam geen minuut te vroeg.
Mooie en spannende match. Ons respect voor de thuisploeg! |
|