Dat de Donkere Wolken geen sukkelaars zijn konden we in de thuismatch al ondervinden. Het zou naar alle waarschijnlijkheid een degelijk matchke worden. En zo geschiedde...
Beide teams lieten direct merken dat ze geen kaartje kwamen leggen, de thuisploeg kon enkele malen dreigen en ook Always knutselde enkele pogingen in mekaar. Stefan kon zich alleen doorzetten maar werd in het strafschopgebied getorpedeerd. De scheidsrechter had het echter zo niet gezien en legde de bal net buiten de zone der waarheid. De vrije trap die volgde werd door Kurt - na mondeling advies van Stefan - keurig en snoeihard in doel getrapt. Jammer genoeg was dit advies niet helemaal juist, het was immers een onrechtstreekse vrije trap. Doelpunt afgekeurd. Twee keer malchance dus. Donkere Wolk nam het initiatief over en bouwde geduldig z'n aanvallen op. Bij de eerste zuivere doelpogingen kwam Faje gevat tussen. Always trachtte uit te voetballen maar moest enkele momenten de wet van de sterkste ondergaan. Toen een bal maar niet van onze helft wegraakte zette een thuisspeler er z'n voetje tegen en via de paal verdween de bal in doel. De supporters vierden luidruchtig hun voorsprong. Always prikte enkele malen tegen maar het leek moeilijk die laatste pass op de juiste plaats te doen belanden.
Met een 1-0 achterstand ging Always de rust in. In het begin van de tweede helft bleef Always moeilijk zijn draai vinden. Na een counter van de thuisploeg, waarbij het drie tegen onze doelman was, verdubbelde de score tot 2-0. Spelers en supporters door het dolle heen maar Always was de lachende derde want na die treffer beet Always van zich af en voetbalde het met karakter en op inzet alle moed bij mekaar. En het werd beloond: Stefan en Kurt keuvelden wat bij een corner, Stefan zette voor en Bart bedankte: 2-1. De thuisploeg stond erbij maar vocht terug. Vooral letterlijk dan want de duels begonnen redelijk hard te worden, op het randje af. De scheidsrechter scheen echter z'n kaarten vergeten te zijn. Nuja, Always liet zich niet doen, en antwoordde op een sportieve manier. Tom, Bart en Kurt vonden echter een prima thuisgoalie op hun weg. Toch moest deze zich na een schalkse dribbel van Stefan gewonnen geven: 2-2 en voor alle zekerheid duwde Bart de bal nog wat verder over de lijn. Het werd opvallend stil in zaal en de thuisploeg deed niet meer wat ze daarvoor wel gedaan hadden: uitvoetballen.
Het bleef bij deze 2-2, voor Always het eerste gelijkspel van de competitie. De supporters en spelers waren getuige van een mooie, karaktervolle en vooral spannende zaalvoetbalmatch. De afwezigen hadden ongelijk.
