ในเมืองเอร์ซิเลีย ชาวเมืองมีวิธีสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ของชีวิตของเมืองโดยการโยงเชือกสีขาวหรือสีดำหรือสีเทาหรือดำขาวหรือขาวดำไปยังจุดต่างๆ แล้วแต่ว่าเขาจะใช้อะไรเป็นเครื่องหมายความสัมพันธ์ทางสายเลือด ทางการค้า ทางราชการ หรือทางบริษัท พอเชือกเหล่านี้เพิ่มจำนวนมากจนไม่สามารถจะเดินลอดผ่านออกไปชาวเมืองก็จะย้ายออกไป บ้านของเขาเหล่านั้นก็ถูกรื้อถอน แต่เชือกและฐานที่ยึดโยงยังคงอยู่ เมื่อมองจากข้างภูเขาที่ชาวเอร์ซิเลียอพยพออกมาตั้งแคมป์พร้อมด้วยข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านจะเห็นเขาวงกฎเชือกและเสาที่สูงขึ้นมาจากพื้นที่ราบ ที่นั้นยังเป็นเมืองเอร์ซิเลียเหมือนเดิมแต่ไม่มีอะไรอยู่เลย ชาวเมืองก็มาสร้างเมืองเอร์ซิเลียใหม่ที่อื่น พวกเขาทอเส้นเชือกเป็นลวดลายคล้าย ๆ แบบเดิมอีก พวกเขาอยากให้ลวดลายนั้นซับซ้อนขึ้นและเป็นระเบียบมากขึ้นกว่าแต่ก่อน จากนั้นพวกเขาก็ต้องละทิ้งบ้านเมืองไปอีกครั้งหนึ่งแล้วออกไปสร้างเมืองใหม่ให้ตัวเองที่ไกลออกไปเรื่อย ๆ ดังนั้นเวลาท่านเดินทางไปยังดินแดนชื่อ เอร์ซิเลีย ท่านจะพบซากเมืองร้างมากมาย ไม่มีกำแพงที่ไม่มีวันจบสิ้น ไม่มีกระดูกคนตายที่ลมจะพัดลอยไป มีแต่ใยแมงมุมแห่งความสัมพันธ์ที่ค้นหารูปทรง
เมืองเอร์ซิเลีย
ศิลปิน : ศิรัส อุบลแย้ม
แนวความคิด : ในเอร์ซีเลีย ได้มีการก่อตั้งและมีสัมพันธภาพนั้นได้มีการค้ำประกันการดำรงชีวิตในเมือง; ผู้อาศัยได้แย่ขยายจนต่อเนื่องตั้งแต่การอับจนของหมู่บ้าน ขาว หรือ ดำ หรือ เทา หรือ ดำ หรือ ขาว ตามที ไม่ว่าจะพวกเราสร้างสัญลักษณ์ของสัมพันธ์ภาพทางสายเลือดของการค้าขาย อำนาจ ตัวแทนธุรกิจ เมื่อมีการต่อเนื่องเข้ามาจนมีมากมายนั้น คนสามารถไม่นานที่จะผ่านท่ามกลางพวกเขาเหล่านั้นได้ ระดับผู้อาศัย: การรื้อ ถอนบ้าน เพียงแต่การต่อเนื่องและพวกเขายังคงค้ำจุนจากไหล่เขา การตั้งค่ายกับเขาทั้งหลาย บรรดาผู้อยู่อาศัยก็สุขสบาย ผู้ลี้ภัยในอาร์ซีเรียมองเห็นถึงความสับสนและความตึงเครียดอย่างต่อเนื่อง และความคิดที่ต่างกันสุดขั้วได้ลุกขึ้นต่อสู้อย่างกระจ่างชัดนั้น ทำให้เมืองอาร์ซีเรียยังคงอยู่และไม่มีอะไรเลยพวกเขาได้สร้างเมืองเอร์ซีเลียขึ้นมาใหม่ในที่อื่น พวกเขาร่วมประสานสัมพันธ์ในการจัดสัมมนาแบบอย่างของการยืดยาวอย่างต่อเนื่อง พวกเขาชอบมากกว่าความสะดวกสบายและเช่นเดียวกับการมีกฏเกณฑ์มากกว่าอื่น ๆ ในเวลานั้น พวกเขาจะละทิ้งปล่อยมันและไปเอามาด้วยตัวเอง และบ้านของเขายังคงไกลห่างออกไป ด้วยเหตุนี้ เมื่อการท่องเที่ยวในอาณาเขตของเอร์ซีเลีย ถ้าคุณเข้าไปจะเห็นซากปรักหักพัง เมืองถูกปล่อยละทิ้ง ภายนอกกำแพงอันที่ซึ่งคล้ายกับลมที่หมุนเวียนอยู่ตลอด: ที่คล้ายกับใยแมงมุมที่เข้าใจยากของสัมพันธภาพที่ต้องเข้าไปหาถึงโครงร่างปัญหานี้
เมืองเอร์ซีเลีย
ศิลปิน : เชิดชาย กาญจนศิริรัตน์
แนวความคิด: มนุษย์มีความหลากหลายมีบุคลิกลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ เฉพาะตัวในแต่ละคน เช่นรูปร่าง สูงต่ำ ดำ ขาว และนิสัยก็แตกต่างกัน แต่มนุษย์สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างปกติสุข เพราะต่างคนต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน ข้าพเจ้านำแนวความคิดดังกล่าวมาแสดงออกเป็นผลงานโดยการใช้เส้นเป็นสีต่างๆ แทนบุคลิกของแต่ละคน เส้นที่วิ่งชนกันในแต่ละกลุ่มเป็นการติดต่อเชื่อมโยงระหว่างกลุ่มบุคคลกลายเป็นเครือข่ายโครงสร้างใหญ่ที่มีความเหนียวแน่นและมีวัฒนธรรมร่วมกัน
Copyrighted by Young Socrates Society 2003
©
Reprints not allowed without the permission of Web Manager, Kanokwan Rittipairoj