Cities and the Sky
คนที่มาถึงเมืองเธคลาจะมองเห็นเมืองนี้ว่ามีอยู่นิดเดียว อยู่หลังรั้วไม้กระดาน ฉากทำจากกระสอบ นั่งร้านเต็มไปหมด ลวดโลหะ ทางเดินทำด้วยไม้ห้อยเชือกเอาไว้ มีบันไดและแคร่ไม้รับน้ำหนักอยู่ ถ้าท่านถามว่า ทำไมการสร้างเมืองเธคลาถึงใช้เวลานานอย่างนี้ ชาวเมืองที่กำลังชักรอกถุงปูนขึ้นมาและหย่อนเชือกลงไป ขยับแปรงขึ้นลงตลอดเวลาตอบว่า "ตราบใดที่ยังสร้างไม่เสร็จก็จะไม่มีความเสื่อมสลายเกิดขึ้น
เมื่อถามว่ากลัวหรือว่าเวลาเอานั่งร้านออกไปหมดแล้ว เมืองทั้งเมืองอาจพังครืนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย พวกเขาจะตอบอย่างร้อนรนเป็นเสียงกระซิบว่า "ไม่ใช่แต่เมืองนะสิ"
หากใครไม่พอใจกับคำตอบแล้วไปแอบดูตรงรอยแตกของรั้วไม้ เขาจะเห็นรถยกขึ้นไปอยู่บนรถยกอีกคัน มีนั่งร้านที่โอบล้อมนั่งร้านอีกอันหนึ่ง คานที่วางพาดบนคานอีกอันหนึ่ง การที่ท่านสร้างแบบนี้หมายความว่าอย่างไรกัน?เขาถาม เมืองที่สร้างไม่เสร็จหากไม่คิดว่านี่เป็นเมืองแบบนี้ทำกันมีจุดมุ่งหมายอะไร? เมืองที่ท่านกำลังสร้างทำตามแปลนไหน พิมพ์เขียวมีไหม?"
"เราจะเอามาให้ท่านดูทันทีที่หมดเวลางาน เราไม่สามารถขัดจังหวะการทำงานของเราได้ พวกเขาตอบ
งานเลิกตอนพระอาทิตย์ตก ความมืดปกคลุมพื้นที่ก่อสร้าง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาว พิมพ์เขียวอยู่ที่นั่น พวกเขาบอก
![]()
เมืองเธคลา
ศิลปิน: ลิขิต นิสีทนาการ
แนวความคิด: เธคลาเป็นเมืองที่น่าอยู่ มุมเสน่ห์เล็ก ๆ น้อย ๆ มีโต๊ะเก้าอี้ที่วางของ บันได รั้วไม้ล้อมรอบ มีกระสอบ สิ่งเหล่านี้ใน เมือง มีบ้านช่องเล็ก ๆ น้อย ๆมีการเคลื่อนไหว หลายๆ ชีวิตชีวา เคลื่อนไหวผลักดัน สนุกสนานร่าเริง เหมือนประตูบ้านเปิด มีบ้านกันแดด เก็บกางอยู่ตลอดเวลาของวันใหม่ทุกเช้าเย็นของแต่ละวันมีการเคลื่อนไหวอยู่อย่างนี้ตลอด เป็นเหมือนกับพลังงานมีการเผาผลาญและขับเคลื่อนอยู่ เวลาดวงอาทิตย์ตกดิน ทุกอย่างเคลื่อนไหวก็หยุดพักผ่อน เครื่องจักรหยุดพักทำงานใหม่ เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น เหมือนมีชีวิตใหม่เกิดขึ้นเรื่อย ๆ ของเช้าวันใหม่ ชีวิตจะดำเนินของมันอยู่อย่างนี้เรื่อย ๆ จากสิ่งที่มีอยู่เป็นการสร้างอยู่ต่อเนื่องมากกว่าทำลาย โดยกาลเวลาทำลายตัวมันเองอย่างต่อเนื่องโดยไม่รู้สึกตัวแต่ถ้าเป็นเมืองที่ถูกทำลายโดยตรงเป็นเศษเล็ก เศษน้อย การทำงานเคลื่อนไหวก็ไม่สามารถเกิดขึ้นอีก มีแต่เสื่อมสลายในที่สุด การเคลื่อนไหวทำงานอย่างต่อเนื่องทำให้เกิดมีชีวิตชีวาและสร้างสิ่งที่เจริญขึ้นมากกว่าการทำลาย ติดลบ เป็นเมืองที่สร้างและฝันขึ้นตามแรงปรารถนาเท่าไรก็ได้ เหมือนคานที่ถูกนั่งร้านหลาย ๆ อันค้ำกันอย่างหนาแน่น การอยู่ยั่งยืนและการสร้างน่อมเป็นไปได้ต่อเนื่องเมื่อถึงจุดหมายปรารถนา
เมืองเธคลา
ศิลปิน : PORNTAWEESAK RIMSAKUL
แนวความคิด: ผู้ที่มาถึงเมือง Thekla ก็จะเห็นเมืองได้เพียงเล็กน้อย ผ่านรั้วไม้, ผ้ากระสอบที่ห้อยบัง,นั่งร้าน, ทางเดินไม้พาดที่ห้อยจากเชือกหรือวางอยู่บนขาตั้ง, บันได, ขาหยั่ง ถ้าคุณถามว่าทำไมการก่อสร้างเมืองThekla ถึงได้ใช้เวลานานขนาดนี้? พวกชาวเมืองที่ยังไม่หยุดจากการก่อสร้างก็จะบอกคุณว่า ก็เพื่อการทำลายจะได้ไม่สามารถเริ่มต้นได้ไง และถ้าถามว่าพวกเขากลัวว่าถ้าดึงพวกนั่งร้านออก เมืองทั้งเมืองจะพังลงมาหรือเปล่า? เขาก็จะกระซิบตอบอย่างรีบๆว่า ไม่ใช่แค่เมืองเท่านั้นและถ้าคุณไม่พอใจในคำตอบ บางคนเอาตาแนบกับรอยแยกบนรั้ว ก็จะเห็นปั้นจั่นยกปั้นจั่น, นั่งร้านต่างๆที่โอบนั่งร้านอันอื่น, คานที่ค้ำคานอันอื่น การก่อสร้างเหล่านี้มันมีความหมายอะไร?เขาถาม อะไรคือจุดมุ่งหมายของเมืองที่อยู่ภายใต้การก่อสร้าง นอกเหนือจากความเป็นเมือง แผนงานที่คุณทำคืออะไร อะไรคือBlueprintของเมือง?เราจะบอกคุณได้ทันทีที่วันทำงานหมดเวลาลง ตอนนี้เราหยุดทำงานไม่ได้พวกเขาตอบ งานหยุดลงเมื่อพระอาทิตย์ตก ความมืดปกคลุมไปทั่วบริเวณก่อสร้าง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว นั่นคือBlueprint พวกเขาบอกการก่อสร้างอะไรก็ตามจำเป็นต้องมีการวางรากฐานที่มั่นคง ซึ่งจำเป็นต้องมีการติดตั้งอุปกรณ์เสริมในระหว่างการก่อสร้าง เช่น นั่งร้าน, คาน, ปั้นจั่น เป็นต้น ซึ่งดูเกะกะสายตาผู้คนผ่านไปมา แต่ถ้าระหว่างการสร้างไม่มีอุปกรณ์เหล่านี้ สิ่งก่อสร้างนั้นอาจจะพังลงหลังจากนั้นก็ได้ ซึ่งการก่อสร้างเมืองจึงเป็นต้องใช้เวลากับการก่อสร้างระยะแรกๆนั่นก็คือระยะการวางรากฐานของตึก ซึ่งอาจจะมีการขุด, การฝังเสา เป็นต้น ซึ่งระยะเวลาในช่วงนี้จะใช้เวลานานเป็นพิเศษ แต่ถ้าตำแหน่งของรากฐานสิ่งก่อสร้างเสร็จ ส่วนที่เหลือก็จะใช้เวลาไม่มากนักสิ่งก่อสร้างบางอย่างไม่มีเรื่องของระยะเวลามาเป็นตัวกำหนดในการก่อสร้าง ซึ่งจุดมุ่งหมายอาจจะแตกต่างจากสิ่งก่อสร้างที่สร้างสำหรับมนุษย์ไว้อยู่อาศัย ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างที่ก่อสร้างเพื่อบูชาพระเจ้า ซึ่งกลุ่มคนที่สร้าง ก็จะสร้างด้วยความศรัทธา โดยที่ไม่มีเรื่องของเวลามาเป็นตัวกำหนด(ดูจากภาพผลงาน)[1] แน่นอนก็จะต้องมีการวางรากฐานที่มั่นคง แต่การก่อสร้างก็จะดำเนินไปเรื่อยๆไม่ได่กำหนดชัดเจนถึงวันเสร็จ ถึงแม้ว่าได้สร้างเสร็จแล้ว ในระยะหนึ่งก็จะมีการดูแลเพิ่มเติมในบางจุดฉะนั้นการก่อสร้างทั้งสองแบบจึงมีความแตกต่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องของระยะเวลา,เรื่องของจุดมุ่งหมายในการสร้าง
[1] เป็นการถ่ายภาพขณะที่ไปเที่ยวชมสิ่งก่อสร้างซึ่งเป็นผลงานของAntoni Gaudํ ที่ Temple de la Sagrada Famํlia ในBARCELONA ประเทศสเปน
เมืองเธคลา
ศิลปิน: ชวนชม บุญมีเกิดทรัพย์
Copyrighted by Young Socrates Society 2003 ©
Reprints not allowed without the permission of Web Manager, Kanokwan Rittipairoj