“The apparition of these faces in
the crowd;
Petals on a wet, black bough.”
From In the Station of the Metro by Ezra Pound IMAGISTS
Imagism :
กระแสความเคลื่อนไหวของวรรณกรรมประเภทกวีนิพนธ์ เริ่มเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1912 นำโดย Ezra Pound, Amy Lowell มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความกระจ่างจัดของความรู้สึกที่แสดงออกมาโดยอาศัยการใช้ภาพที่เลือกออกมาอย่างถูกต้องชัดเจนเพื่อแทนความรู้สึกนั้น
กวีในกลุ่มนี้เขียนบทกวีด้วยถ้อยคำที่ชัดเจนแบบแห้งแล้งและแข็ง มองออกมาเป็นภาพที่แจ่มชัดแบบตรง ๆ แต่อัดแน่นไปด้วยความหมายเชิงกวีที่สมบูรณ์
Imagism สืบทอดลงมาจากกระแสความเคลื่อนไหววรรณกรรมที่เรียกว่าสัญลักษณ์นิยมของฝรั่งเศส แต่ Symbolism โน้มเอียงไปกับแขนงดนตรี แต่ Imagism แสวงหาความสัมพันธ์กับศิลปะประเภทประติมากรรม
กวีคนอื่น ๆ ในกลุ่มมีอาทิเช่น John Gould Fletcher and Harriet Monroe; and Conrad Aiken, Marianne Moore, Wallace Stevens, D.H. Lawrence, and T.S. Eliot
From an Imagist manifesto:
1. To use the language of common
speech, but to employ the exact word, not the nearly-exact, nor the merely
decorative word.
2. We believe that the individuality of a poet may often be better
expressed in free verse than in conventional forms. In poetry, a new cadence
means a new idea.
3. Absolute freedom in the choice of subject.
4. To present an image. We are not a school of painters, but we believe
that poetry should render particulars exactly and not deal in vague
generalities, however magnificent and sonorous. It is for this reason that we
oppose the cosmic poet, who seems to us to shirk the real difficulties of his
art.
5. To produce a poetry that is hard and clear, never blurred nor
indefinite.
6. Finally, most of us believe that concentration is of the very essence
of poetry.
--Al Filreis
