Henry David Thoreau (1817-1862)

 

ผู้ชื่นชมชีวิตที่ประกอบด้วยป่าเขาลำเนาไพรยิ่งกว่าโลกที่คับคั่งด้วยถนนและฝูงชน

เฮนรี เดวิด ทอโร เกิดเมื่อปี ค.ศ.1817 และถึงแก่กรรมเมื่อปี ค.ศ. 1862 ที่เมืองคองคอร์ด รัฐแมสซาชูเสตส์ หลังจากที่ทอโรเกิดได้เพียงปีเดียว ครอบครัวของเขาก็ได้ย้ายจากเมืองคองคอร์ดไปอยู่ที่เมืองเชลม์สฟอร์ด (Chelmsford) และบอสตัน เป็นเวลาห้าปี แต่ก็ย้ายกลับมาคองคอร์ดในปี ค.ศ. 1823 และจากนั้นมาก็ไม่ได้โยกย้ายไปอยู่ที่ใดอีกเลย

หลังจากเรียนจบจากสถานศึกษาคองคอร์ด ทอโรก็ได้เริ่มการศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด จนกระทั่งได้รับปริญญาตรีในปี ค.ศ. 1837 จากนั้นก็ได้ทำงานเป็นครูสอนหนังสืออยู่ในโรงเรียนมัธยมที่คองคอร์ดได้เพียงสองสัปดาห์ ก็ถูกขับออกจากโรงเรียน เพราะถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ที่ขาดระเบียบวินัย ทอโรพยายามสมัครงานอีกหลายแห่ง แต่ก็ไม่ได้งานที่ใดเลย เขาก็ได้เริ่มลงมือบันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันรวบรวมข้อสังเกตและความคิดทุกอย่างไว้ใน Journals หรือ งานบันทึกประจำวัน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1838 ทอโรกับจอห์นผู้พี่ชายก็ได้ช่วยกันเปิดโรงเรียนของตนเองขึ้น จนถึงปี ค.ศ. 1841 ก็ต้องเลิกล้มกิจการไปโดยปริยาย เมื่อจอห์นล้มเจ็บลง

เหตุการณ์ครั้งแรกในชีวิตที่เป็นแรงบันดาลใจให้ทอโรได้เขียนเรื่องราวแสดงความรัก และความเข้าใจที่มีต่อธรรมชาติ คือ การเดินทางท่องเที่ยวไปตามลำน้ำคองคอร์ดและแม่น้ำเมอร์ริแมคกับจอห์น ชีวิตตามลำน้ำที่ได้พบเห็นในขณะเดินทางด้วยเรือเคนูและจากการตั้งค่ายพักแรมในป่าตามธรรมชาติ ทำให้ทอโรตัดสินใจได้ว่าเขาควรจะเลิกอาชีพสอนหนังสือและเริ่มชีวิตเป็นกวี เขียนงานเกี่ยวกับธรรมชาติ ทอโรประสบผลสำเร็จพอควรในช่วงสิบปีแรกเมื่อเริ่มชีวิตการเป็นกวีและนักเขียน

ในระหว่างปี ค.ศ. 1841-1842 ทอโรได้พำนักอยู่กับครอบครัวของเอเมอร์สัน ในช่วงเวลานี้ นิตยสาร The Dial ซึ่งเป็นนิตยสารของกลุ่มนักคิดตามแนวลัทธิแทรนเซนเดนทาลโดยเฉพาะก็ได้จัดพิมพ์บทร้อยกรองและบทความของทอโรหลายเรื่อง เช่น บทความเรื่อง “Natural History of Massachusetts” (ค.ศ.1842) ที่ทอโรกล่าวชื่นชมต้นไม้ในฤดูหนาวและบทความเรื่อง “A Winter Walk” (ค.ศ.1843) ซึ่งทอโรได้ใช้ภาพเปรียบในฤดูหนาวสร้างความมั่นใจให้กับตนเองว่าความรู้สึกของเขายังไม่ตาย นอกจากบทความเกี่ยวกับธรรมชาติและบทร้อยกรองประเภทลีริคที่ดีเด่นของทอโรที่ได้รับการจัดพิมพ์ใน The Dial ในปี ค.ศ.1842 ดังเช่น “To the Maiden in the East” ซึ่งเชื่อกันว่าทอโรได้เขียนขึ้นเพื่อเอลเลน ซูวอลล์ หญิงงามที่เขาหลงรักแต่พลาดหวังที่จะได้แต่งงานด้วย นอกจากนั้นก็มี “The Summer Rain” เป็นต้น

หากพิจารณาทอโรในแง่ที่เป็นนักเขียน ก็จะเห็นได้ว่าแนวการเขียนของทอโรมีลักษณะเด่นที่สะท้อนให้เห็นภาพมนุษย์ในอุดมคติที่สวยงาม และประกอบด้วยแนวความคิดที่เพียบพร้อมด้วยความรู้ แม้ว่าข้อคิดนั้นจะเรียบง่าย แต่ก็มีทั้งถ้อยสำนวนโวหารและคารมที่เผ็ดร้อนแหลมคมในขณะเดียวกัน นับได้ว่าเป็นแนวการเขียนที่สูงค่า ที่ไม่ได้เป็นแต่เพียงถ้อยโวหารเคลือบน้ำตาลเพื่อการประจบเอาใจ ในฐานะที่เป็นนักเขียน ทอโรจึงมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติอัน

 

<< Back

 

Hosted by www.Geocities.ws

1