Sylvia Plath (1932-1963)

 

Sylvia Plath เกิดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ที่เมือง Boston รัฐ Massachusettes ในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นบุตร ของนาย Otto และนาง Aurelia Schoeber Plath เธอใช้ชีวิตในวัยเด็ก ณ เมือง Winthrop บิดาเป็นอาจารย์สอนวิชา ภาษาเยอรมัน และ กีฏวิทยา ( เชี่ยวชาญพิเศษในเรื่องของผึ้ง ) ที่มหาวิทยาลัย Boston และมารดาเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนมัธยมปลายทั้งบิดาและมารดาของ Plath ได้เห็นความสำคัญทางด้านการศึกษามาก

• เมื่อ เธออายุได้ 8 ปี บิดาของเธอก็ได้เสียชีวิตด้วยโรคเบาหวาน จานนั้นแม่ของเธอจึงย้ายครอบครัวไปที่เมือง Wellesley เธอได้สนใจทางด้าน การเขียน และ ศิลปะ ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย และที่ Smith College เธอได้รับทุนการศึกษาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยนี้ด้วยความสามารถทางการเขียนกลอนและหนังสือทำให้เธอถูกเลือกเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้จัดทำนิตยสารชื่อว่า Mademoiselle ในปี ค.ศ. 1953 ในช่วงที่เธอศึกษาอยู่ชั้นปีที่3 ของมหาวิทยาลัยนี้ เป็นช่วงที่เธอทำงานอย่างหนัก และมีปัญหาทางครอบครัว แม่ของเธอจึงพาเธอไปบำบัด และ เธอได้รับการช็อตด้วยไฟฟ้า จนในวันหนึ่งในปี ค.ศ. 1953 เธอพยายามจะฆ่าตัวตายด้วยการกินยานอนหลับเกินขนาด เวลา 6 เดือนที่ได้รับการรักษาและดูแลในโรงพยาบาลก็ทำให้เธอกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้แต่ในความเป็นจริงแล้ว เธอก็ยังไม่หายจากโรคนี้ และหลังจากนั้น เธอก็กลับมาศึกษาต่อ และ ในปี ค.ศ. 1955 เธอก็ได้รับทุน Fullbright ไปศึกษาต่อที่ Cambridge University ประเทศ อังกฤษ และที่นี่เองเธอก็ได้พบกับ Ted Hughes และได้จดทะเบียนสมรสกันในเดือน มิถุนายน ปี ค.ศ.1956 ทั้ง 2 คนได้ใช้ชีวิตในช่วง ปีของการแต่งงานอุทิศให้กับการเขียน เธอได้อุทิศตนเองช่วยสามีอย่างเต็มที่จำทำให้สามีของเธอได้รับชื่อเสียงอย่างมากมาย พวกเขาได้อาศัยอยู่ที่ Massachusetts และ London และ Devon เธอมีลูกสาว ชื่อ Frieda เกิดในเดือน เมษายน 1960 และลูกชายชื่อNicholas เกิดในเดือน มกราคม 1962
• ผลงานของเธอในช่วงแรกๆจะเขียนออกมาโดยให้ image เกี่ยวกับ แก้ว ,พระจันทร์ ,เลือด ,โรงพยาบาล , ฟีตัส และ หัวกะโหลก เธอชื่นชมผลงานของ Dylan Thomas, W.B. Yeats และ Marianne Moore ในช่วงปลายปี 1959 เธอและสามีอยู่ที่เมือง Yaddo เธอได้แต่งกลอนขึ้นมาชื่อว่า “ Poem for a Birthday” ซึ่งนำรูปแบบมาจากผลงาน ชื่อ “Lost Son” ))ของ Theodore Roethke แต่ใส่เนื้อหาของเธอเข้าไปใหม่ซึ่งเป็นเนื้อหาในช่วงที่เธอพยายามฆ่าตัวตายเมื่อตอนอายุ 21
• The Bell Jar คือผลงานชิ้นแรกของเธอ ในปี ค.ศ. 1962 เธอได้มีผลงานที่กล่าวถึงชีวิตโดยพยายามถ่ายทอดชีวิตที่ไร้ความหมายไปสู่ศิลปะ ซึ่งก็ได้ทำให้ผู้คนเชื่อในสิ่งที่เธอถ่ายทอดออกมา และในช่วงฤดูร้อนปี 1962 ชีวิตการแต่งงานของเธอก็เริ่มมีปัญหา เมื่อเธอพบว่าสามีของเธอไม่ซื่อสัตย์ต่อเธอ ถึงแม้ว่าเธอและสามีจะได้เดินทางไปยัง Ireland ด้วยกันในเดือน ตุลาคม เธอก็ได้ขอให้สามีของเธอออกไปจากชีวิตเธอตลอดไป เมื่อหลังจากที่สามีของเธอจากไป ในเวลาไม่ถึง 2 เดือนเธอก็ได้แต่งกลอน 40 บทเกี่ยวกับความผิดหวัง ความรัก และ การแก้แค้น และทำให้เธอได้รับชื่อเสียงอย่างล้นหลาม และในปี 1962 เดือน ธันวาคม เธอและลูกๆก็ย้ายจากเมือง Devon เข้าสู่ London หลังจากที่เธอได้รับชื่อเสียงจากผลงานของเธอ ทำให้เธอมีความมั่นใจมากขึ้น แต่ในปี 1963 หลังจากที่ the Bell Jar ได้รับการตีพิมพ์และในช่วงที่หนาวที่สุดของศตวรรษ เธอได้อยู่ในช่วงที่เสียใจและหดหู่ที่สุดในชีวิต และในช่วงเช้าของวันที่ 11 กุมภาพันธ์ เธอก็ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายโดยการดมสารพิษ
• กลอนสุดท้ายที่เธอแต่งก่อนเสียชีวิตได้อธิบายเกี่ยวกับสิ่งที่เธอคิดไว้ว่าความตายจะเป็นหนทางรอดที่ดีที่สุดเพียงหนทางเดียว

Text by จีรนันท์ ศรีไชยวาน

 

<< Back