Eugene O Neill (1888 - 1953)
ผู้วิเคราะห์จิตมนุษย์ในชีวิตแห่งตัวละคร
ข้าพเจ้าไม่คิดว่าท่านจะสามารถเขียนสิ่งใดที่ทรงคุณค่าหรือให้ความเข้าใจได้เกี่ยวกับชีวิตปัจจุบัน ท่านจะสามารถเขียนเกี่ยวกับชีวิตได้เท่านั้นหากชีวิตนั้นอยู่ไกลเพียงพอในอดีต
(จากการให้คำสัมภาษณ์ในปีค.ศ. 1946 หลังจากละครเรื่อง The Iceman Cometh เปิดการแสดงที่ มาร์ติน เบ็ค เธียเตอร์ประวัติ
ยูจีน โอ นีลเกิดในโรงแรมแห่งหนึ่งในบรอดเวย์ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ปีค.ศ.1888 เมื่อโตขึ้นเขาได้รับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยพรินซตันตั้งแต่ค.ศ. 1906-1907 และได้มีโอกาสเดินเรือสมุทรไปยังอาร์เจนตินา และตามเมืองต่างๆในทวีปอเมริกาใต้ เมื่อกลับสู่สหรัฐในปีค.ศ.1914 เขาได้ร่วมงานอยู่ในโรงฝึกละคร 47 ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในปีค.ศ. 1915 ได้เข้าเป็นสมาชิกของนักแสดงกลุ่มโพรวินซ์ทาวน์ ที่แหลมคอด ในปีค.ศ.1916 โอ นีลได้ย้ายไปอยู่โพรวินซ์ทาวน์ ในแมสซาชูเสทท์ และได้เขียนบทละครองก์เดียวจบให้กับกลุ่มนักแสดงกลุ่มนี้มากมาย ซึ่งได้พิมพ์ในนิตยสาร The smart set จนกระทั่งปี 1920 เขียนละครเรื่องยาวเรื่องแรก Beyond the Horizon มีการจัดแสดงขึ้นที่โรงละครโมรอสโค เขาได้รับรางวัลพิวลิทเซอร์จากบทละครเรื่องนี้ ในปี 1926 โอ นีลได้รับดุษฎีบัณทิตกิตติมศักดิ์ทางวรรณคดีจากมหาวิทยาลัยเยล และค.ศ.1936 ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปีค.ศ. 1956 เขาถึงแก่กรรม แต่ผลงานในปี ค.ศ.1946 Long Days Journey into Night ได้นำออกมาแสดง และในปีต่อมาบทละครเรื่องนี้ได้รับรางวัลพิวลิทเซอร์แม้หลังจากความตายของนักประพันธ์
ผลงาน
1920 - Pulitzer Prize for Beyond the Horison
1921 - Pulitzer Prize for Anna Christie
1928 - Pulitzer Prize for Strange Interlude
1936 - First American Playwright awarded Nobel Prize in Literature
1953 - Dies and buried in Forest Hills Cemetery in Boston
1956 - Pulitzer Prize posthumously awarded for Long Days Journey into Nightอิทธิพลที่มีต่อวรรณกรรมอเมริกัน
แต่เดิมการละครในสหรัฐมีรากฐานอยู่กับลักษณะตัวละครและแนวความคิดดั้งเดิมตามแบบอังกฤษและการละครยุโรป ถึงระยะช่วงปีค.ศ.1916-1924 ได้มีวิวัฒนาการของลักษณะละครแบบใหม่ในอเมริกา นักแต่งบทละครผู้มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงและทำลายลักษณะเดิมเสียสิ้นคือ ยูจีน โอ นีล เขาได้ใช้กลวิธีในการทำให้งานเขียนของเขาอุดมด้วยคุณค่าทางศิลปะด้วยการที่ตนเองเข้าใจจิตวิทยาแผนใหม่อย่างลึกซึ้ง เป็นความรู้สึกรับทราบต่อความจริงนานัปการทั้งที่รู้สึกสำนึกและไม่รู้สึก ผลที่ได้ของการทราบนี้คือความเครียดที่ล้ำลึกแบบใหม่และพลังแรงรูปแบบใหม่ที่เกิดขึ้นในบทละครเอง อีกทั้งความเป็นอิสระในการจัดการแสดงบนเวทีและความเป็นอิสระในการดำเนินบทบาทของตัวละคร ทั้งนี้ก่อให้เกิดความเป็นอิสระในเครื่องมือการแสดงหลายอย่างจนไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งที่มนุษย์ต้องสร้างขึ้นมาเป็นฉากบนเวทีละคร ทั้งหมดนี้สามารถเรียกร้องปฏิกริยาตอบโต้จากส่วนที่ไร้สำนึกอย่างฉับพลันของผู้ชมละครText by นางสาวมนัสวี ณัฏฐาพิสุทธ์
<< Back