Het laatste weekend van oktober hebben we doorgebracht in village 8, het dorp waar de VSO-kokkin (Sophear) vandaan komt. We waren uitgenodigd om twee nachten bij een familie daar door te brengen. Een goede gelegenheid om ons Khmer te oefenen, want er was niemand in het dorp die ook maar een woord Engels sprak. Met Sophear, de kokkin, ging het communiceren tot dan toe al wel aardig, en op de markt kunnen we ons ook al redelijk verstaanbaar maken, dus we hadden goede hoop.... Maar na een paar tellen bleek al dat klaslokaal-Khmer toch echt iets anders is dan dorps-Khmer. Woorden die maar half worden uitgesproken, klanken die weer net anders zijn, ander woordgebruik etc. Dus dat viel wel even tegen. Maar gelukkig kom je met handen, voeten en een woordenboekje toch ook een eind, dus we hebben ons uiteindelijk nog aardig weten te redden.

We logeerden bij 1 van de rijkste vrouwen van het dorp, wat te zien was aan het hek rondom het huis. Dat is HET statussymbool in dit land, hoe groter en posher je hek, hoe belangrijker je bent. Bij het bouwen van een huis wordt zelfs eerst het hek neergezet voordat uberhaupt aan het huis wordt gedacht! Verder waren de kippen groter dan bij de buren, dus geen twijfel meer dat zij rijk is!

        Het hek rondom het huis                                                          'ons' huis, een traditioneel Cambodiaans huis, gedeeltelijk op palen

Aan de zijkant van het huis staat een grote ton die het regenwater opvangt, dat vervolgens wordt ingezet voor alles behalve drinkwater. Hiermee wordt de wc doorgespoeld en wassen ze zichzelf. Dat douchen gebeurt overigens niet in een badkamer, maar gewoon buiten in de tuin. Het is daarom wel aan te raden om iets van een sarong (soort omslagdoek) aan te houden, vooral als je blank bent en de aandacht hebt van alle kinderen in het dorp. Maar het is echt heerlijk om je zo te douchen, lekker even afkoelen met een ontzettende plens koud water over je heen. Allard ging wel zo'n vier keer per dag..

nieuwsgierige kinderen uit het dorp

Onze gastvrouw (Phon) had twee grote bedden, dus we hadden mazzel en hadden een heel bed voor onszelf! Tussen haar bed en 'ons' bed was een soort open ruimte waar nog wat kleinkinderen sliepen op een matras op de grond.

'onze' kamer

De laatste avond in het dorp werd er een groot feest gegeven, waarvoor de vrouwen 's ochtends vroeg al met de voorbereidingen begonnen. Degene op de foto met het blauwe shirtje is hier de chili aan het fijnhakken. Dat is wel iets meer dan een mespuntje wat er hier door de curry gaat! Rond een uur of zes begon het feest, met erg veel eten, eten, eten en ook nog wat drank. Aan het einde van de avond werd er gedanst en kregen we een lesje traditioneel Khmer dansen (roemban). Je danst rond een tafel of een boom achter elkaar aan, mannen en vrouwen gemixt. Het is een hele rustige dans, waarbij de nadruk echt ligt op de voeten en de handen en vingers. Ontzettend leuk om te leren, maar je moet er wel erg soepele handen voor hebben. Tenslotte wilden ze graag nog even met ons 'discodansen', wat wij natuurlijk met liefde deden.

currypasta maken                                                                                chili hakken

            's avonds traditioneel Khmer dansen                                       de volgende ochtend bij het ontbijt (links Sophear, midden Phon)

Wat

Tijdens een van onze wandelingen door het dorp stuitten we op een Wat (zeg maar een boedhistisch klooster) waar we uiteraard even een kijkje gingen nemen. 

Er zaten net een aantal monniken buiten, die ons heel hartelijk begroetten en die ook redelijk Engels bleken te spreken (een welkome afwisseling). 

Het is ongelooflijk, maar voor een groot deel leren ze dat zichzelf. Sommigen hebben wel wat Engelse lessen gehad en die leren dat weer aan de andere monniken in de Wat. Verder leren ze het door ontzettend gemotiveerd ermee om te gaan. Ze hebben een Engels boekje dat ze praktisch kunnen dromen en voor nieuwe input luisteren ze naar een radiozender die continue Engelse les uitzend. Dus toen wij kwamen waren we voor hun natuurlijk een heel interessante bron van Engelse informatie. Voor we het wisten zaten we dan ook in hun slaapkamer Engelse les te geven. Ze zijn zo gretig, willen echt alles weten. Wat het Engels voor hun nog lastiger maakt is natuurlijk het schrift. Het is een compleet ander schrift dan het Khmer, dus ook lezen en schrijven is erg ingewikkeld. Ze wilden dan ook dat we allerlei woorden op het bord schreven, die zij vervolgens uitspraken, alsof ze het aan het proeven waren.We hebben er in totaal wel een aantal uur doorgebracht.

Allard geeft Engelse les, de koning kijkt over zijn schouder mee (links boven op het bord)