Wij zijn nou inmiddels zo'n anderhalf jaar in Cambodja en vinden het een
fantastisch land, maar hebben ook aan den lijven kunnen ervaren dat er in dit
land nog veel problemen zijn. Omdat we hier allebei in het onderwijs werken
(Allard op een school / universiteit en Suzanne bij het Ministerie van Onderwijs),
zien wij op dat vlak natuurlijk de meeste schrijnende situaties. Naar onderwijs
gaat gelukkig aardig wat ontwikkelingshulp, alleen is het zo jammer dat juist de
streken die dat naar ons gevoel het hardste nodig hebben vaak worden
overgeslagen.
Er wordt voornamelijk in en rond Phnom Penh geïnvesteerd, omdat dat
makkelijk te bereizen is voor geldschieters. Hoe meer afgelegen je komt, hoe
schrijnender de situatie en hoe minder (?!?) ontwikkelingshulp er lijkt te zijn.
Inmiddels zijn we een aantal keer in Ratanakiri geweest, één van de armste en
meest afgelegen provincies van Cambodja. De situatie waarin de scholen dáár
moeten opereren is echt dramatisch. Geen goed lesmateriaal, oude gebouwen,
kapotte daken. De meeste scholen hebben niet eens een waterput of een toilet!
Toen Henk en Ria hier afgelopen zomer op vakantie waren, rees het idee om iets voor zo'n school te doen. Ria heeft vervolgens geld ingezameld met de school in IJmuiden waar zij les geeft, en eind februari zijn wij dat geld aan scholen in Ratanakiri gaan overhandigen. Er wordt daar nu een waterput en een toiletblok neergezet. De gemeenschap, de leraren en de kinderen waren ons er erg blij mee en zijn direct (dezelfde dag nog!) begonnen met bouwen.
Maar ja, eigenlijk zijn er daar nog veel meer scholen die zoiets heel erg
goed kunnen gebruiken. Dus gingen we uiteindelijk toch nog naar huis met het
gevoel dat we meer kunnen/ moeten doen. En zo ontstond bij ons het idee om
geld in te zamelen om zoveel mogelijk scholen in Ratanakiri van toiletten en
waterputten te voorzien.
Waarom
zijn toiletten zo belangrijk voor een school?
Als er op school geen toiletten zijn, hebben kinderen en leraren een aantal
mogelijkheden:
¤
ze gaan het bos in om
daar hun behoefte te doen. Met name in Ratanakiri zijn veel slangen in het bos,
met als gevolg dat er regelmatig iemand gebeten wordt. En dat loopt natuurlijk
vaak niet goed af in zo'n afgelegen streek
¤
ze gaan er helemaal
voor naar huis. Dit kost ze, afhankelijk van waar ze wonen, zeker een half uur
tot een uur lestijd. Bij leraren betekent dit zelfs dat de hele klas een uur
stil ligt
¤
ze doen hun behoefte
op het schoolplein. Voor leraren gaat dit uiteraard niet op, maar vooral de
kleinere kinderen doen dit nogal eens. Het moge duidelijk zijn dat dat
desastreus is voor de hygiene op een school en dat dit nogal wat ziektes kan
veroorzaken
Verder houden ouders meisjes vaak thuis als er op een school geen toiletten
aanwezig zijn. Terwijl met name die meisjes in zo'n arme provincie een heel
kwetsbare groep zijn; voor hen is het juist erg belangrijk om een
opleiding te krijgen.
Om toiletten te kunnen bouwen moet er wel al een waterput aanwezig zijn op
school. Sommige scholen hebben al een waterput, maar veel ook nog niet. Zo'n
waterput draagt natuurlijk ook weer enorm bij aan de hygiene op een school.
Door een waterput en/of een toilettenblok bij een school te bouwen help je
al snel zo'n 400 kinderen en 10 leraren. En natuurlijk nog een x-aantal meisjes
die nu wel van hun ouders naar school mogen. Bovendien vang je eigenlijk twee
vliegen in één klap, verbetering in onderwijs én in gezondheid in een
gemeenschap.
Daarom hebben wij afgelopen maart een oproep aan familie en bekenden gedaan waarbij we zoveel mogelijk geld wilden ophalen om in Ratanakiri waterputten en toiletten te laten bouwen. Hiermee hebben we in totaal $900 opgehaald!!! Iedereen die bijgedragen heeft, hartstikke bedankt hiervoor!
Vrijdag 13 juni gaan we (als de vlucht niet weer gecancelled wordt) naar Ratanakiri om het geld aan de scholen te overhandigen.
