Onze timing is werkelijk perfect: we zijn aangekomen op het hoogtepunt van het regenseizoen! Vanuit het vliegtuig zagen we een landschap dat waarschijnlijk nog het meest aan de Waddenzee deed denken; heel veel water waar nog regelmatig wat land doorheen te zien is. Tijdens het landen hadden we lange tijd het idee dat we er toch echt nog niet konden zijn omdat we alleen maar water om ons heen zagen.

Dit schijnt heel normaal te zijn in deze tijd van het jaar, de overstromingen worden ook ingecalculeerd. Maar dan natuurlijk wel op de Cambodjaanse manier; als er een overstroming is, zorg je dat je niet naar een overstroomd gebied gaat. In het regenseizoen plan je dus geen afspraken buiten je dorp of stad. Simple as that.

In de stad zakt het water na een regenbui gelukkig vrij snel (binnen een paar uur) weer weg, zodat je er tussen de buien door niet echt veel last van hebt.

De moesson verloopt hier heel anders dan wij hadden verwacht. Ik kan me nog herinneren van Midden Amerika dat tijdens het regenseizoen de regen elke dag rond dezelfde tijd kwam. Je kon je horloge er bij wijze van spreken op gelijk zetten. Dan kwam alles met bakken uit de hemel en daarna was het voorbij. Hier is er geen peil op te trekken. Het kan zo drie dagen helemaal niet regenen, om vervolgens vier dagen achter elkaar een aantal keer per dag te regenen. Het regent dan in het algemeen wel een stuk harder dan in Nederland, al gebeurt het ook wel dat het een dag gewoon heel druilerig en miezerig is.

Deze week is het wat extremer dan anders, omdat er boven Taiwan een tyfoon overkwam waar wij nog een staartje van hebben meegekregen. We zijn dus al verschillende keren totaal verrast door een ontzettende regenbui, en zoals op de foto's ook wel te zien is, wordt het dan erg lastig om überhaupt nog ergens te komen.

onze straat na een regenbui

Gelukkig schijnt de regen vanaf oktober voornamelijk 's nachts te vallen, zodat we er wat minder hinder van hebben. En dan zijn we er weer voor driekwart jaar vanaf...