Dora en Arie op bezoek in Cambodja

10 januari was het dan zover dat we naar schiphol reden, om als eerste van de achterblijvers een bezoek te brengen aan Suzan en Allard op hun nieuwe stek. Om 11.00 uur stapten we in het vliegtuig, om op 11 januari om 11.00 plaatselijke tijd, na een voorspoedige vlucht in Phnom penh aan te komen, waar we door de kinderen opgehaald werden, en ons met Suzan in een taxi (en Allard op de motor) naar straat 350 huis 61 spoedden.

De eerste indruk van Phnom Penh, was er een van verbazing.Veel onverharde wegen, ontzettend veel brommers, kortom een drukte vergelijkbaar met een mierennest.
We waren natuurlijk erg benieuw naar hun huis, na het zien van de foto's op de site.
Wij vonden hoewel de foto's lieten zien dat het groot en mooi was de echte situatie nog veel mooier was.

Het is een schitterend huis wat ze daar bewonen. Veel groter dan het lijkt, met heel hoge plafonds. Wij bewoonden op ons verzoek de bovenverdieping. Die bestaat uit een badkamer, slaapkamer, en een heel grote zitkamer, door Suzan en Allard heel leuk ingericht. We waren net een beetje geïnstalleerd, toen we iets te drinken kregen, wat we nog nooit hadden gedronken n.l. een hele kokosnoot met een rietje (beetje vreemd, maar wel hartstikke leuk). We hadden plattegrondjes gekregen van Phom Penh, zodat we in ieder geval het huis weer terug konden vinden, en een mobiele telefoon, die we al dezelfde dag nodig hadden, want na een wandeling stonden we in straat 350 bij huis 61, maar dat was niet het huis waar we gestart waren

Een telefoontje hielp gelukkig om ons weer naar het goede huis te loodsen. Ach ja dat komt hier wel meer voor zeiden S&A. S&A hadden 2 fietsen voor ons geregeld, dus vervoer was geen probleem. Wandelen was ook prima te doen, maar bij een temperatuur tussen de 28 en 33 graden is fietsen toch wat aangenamer.

De eerste dag hebben we wandelend de stad verkend. Wat je dan om je heen ziet is zo ontzettend anders, dat je dat ook niet kunt beschrijven. bHet ene moment loop je tussen de krotten (naar ons begrip dan) en het volgende moment zie je huizen waar je je vingers bij aflikt, met soms auto's voor de deur, die je zelfs in Nederland maar weinig ziet, al komt het eerste vele malen meer voor.

Maandag moesten de kinderen weer werken, dus zijn we er met de fiets op uitgetrokken, naar alle bezienswaardigheden, zoals het paleis, het museum, de rivier, de "killing fields", het Toul Sleng genocide museum, en verder de dingen die we op onze tochtjes tegenkwamen

S ávonds rond etenstijd waren we dan weer terug, want om ongeveer 18.00 uur begint het donker te worden, en dan is het veiliger om thuis te zijn, hoewel het met de onveiligheid erg is meegevallen (niets gebeurd en ook niets gezien). Aangezien S&A sinds 3 dagen voor onze komst een eigen kok in dienst hadden, vanuit een project voor straatkinderen, werd er voor hen en ook voor ons gekookt. De kwaliteit van het eten was uitstekend, dus het project werpt wel zijn vruchten af. Op deze foto's goed te zien.

Vrijdagmorgen zijn we met z'n allen met een binnenlandse vlucht naar Seam Reap gevlogen, voor een 4 daags bezoek aan Angkor Wat (een ontzettend groot tempelcomplex is). Hier hebben we 3 dagen rondgereden in de hiernaast afgebeelde comfortabele brommer taxi, en natuurlijk alle tempels bezocht, wat heel indrukwekkend was, vooral de grootste die de naam draagt van het complex.

Dit is dan de hoofdtempel van het tempelcomplex, en natuurlijk willen we even laten zien dat we er geweest zijn. Dit complex staat bekend als 1 van de 9 wereldwonderen, hoewel we later hoorden dat er maar 7 zijn.

Dinsdag morgen is Allard weer teruggevlogen naar Phom Penh (het werk riep weer).

Wij zijn met Suzan of eigenlijk Suzan met ons een tocht per boot gaan maken langs verschillende drijvende dorpjes, wat erg leuk was om te zien. De weg er naar toe, was wel in een erbarmelijke staat.

Op woensdag zijn we met z'n drieën met de boot (4 uur varen) teruggegaan naar Pnom Penh, om na een dagje uit te rusten op vrijdag weer af te reizen (die kinderen houden je wel bezig) per bus (4 uur) naar Shihanoukville de enige kustplaats van Cambodja, met ook de enige haven.

Zaterdag hebben we daar een lange boottocht gemaakt door het nationale natuurreservaat, en tevens aan een in dat park gelegen strand, waar wij met z'n vieren de enige bezoekers waren.

Zondagmorgen met z'n vieren naar het strand geweest in Shihanoukville, waar wel meer mensen waren, maar van drukte geen sprake was, en waar we heerlijk konden relaxen onder het nuttigen van b.v. een verse ananas, die voornamelijk door kinderen aan het strand verkocht werden.

S'middags zijn S&A op de motor teruggereden naar huis, want maandag moesten beide weer werken.

Wij zijn nog een paar dagen in Shihanoukville gebleven, om de rest van de omgeving en o.a. de watervallen een bezoek te brengen.

Woensdag zijn ook wij weer teruggereisd naar Phnom Penh, waar we de rest van onze vakantie doorgebracht hebben.

In die tijd hebben we ook aardig wat tijd versleten op de diverse markten, en natuurlijk een aantal leuke dingen gekocht, want sommige dingen zijn echt te koop voor spotprijzen.

De Russische markt vonden wij wel de leukste markt van Phom Penh, en zo te zien vermaken moeder en dochter zich prima.

We hebben ook schoenen op maat laten maken (voor weinig). Van kleding op maat laten maken is het niet meer gekomen, hoewel we gezien hebben dat dat er ook prima uitziet.

Op 3 februari waren er in Cambodja verkiezingen voor lokale besturen, en hoewel we daar toch een beetje onzeker over waren, is er gelukkig niets gebeurd.

De cultuur is natuurlijk heel anders dan hier, zo ook de leefomstandigheden, hoewel er veel dingen zijn die 50 a 60 jaar geleden hier ook zo waren of gingen.

Zo hebben we toch wel veel dingen gezien die in onze jeugd hier normaal waren, maar die nu ondenkbaar zijn.

Wat dat betreft is er hoop voor Cambodja, als ze het maar een beetje rustig kunnen houden.

We hebben erg van alles genoten, maar natuurlijk bovenal dat we bij de Suzanne en Allard waren, wat alweer 5 maanden geleden was.

Dora en Arie den Tuinder op bezoek in Cambodja