KARTANESİ ve
KARDELEN
Kartaneleri kutsaldır benim aşk bahçemde
Tıpkı
kardelenler misali.
Onlardır sana olan aşkımın büyüklüğünün en güzel
ispatı.
Baharın güzel kolları yerine,
Kışın senin kucağındayım.
Sen
de kendimi, kendimde seni buluyorum
Saf bir beyazlık tadında.
Üşüyorum
ve korkuyorum aslında kollarında.
Etrafımda ne bir dost ne de bir
tanıdık yüz
Ama senin varlığın hepsinden sade.
Uçsuz bucaksızsın tıpkı
sevgim misali, saf ve güzelsin.
Bir taraftan beni yaşatıyor
Bir
taraftan da yok olarak öldürüyorsun.
Sevgini kanıtlamak istiyorsun
belki de her damla erimende.
Kartanesi bir çiçek kardelen isminde
Yada bir sevgi tanesi meleklerin kollarında belki de.
Sen bensin , ben de
sen ne fark eder ki
Nakşetmemiz ayrı bedenlerde?
Bazen de
kartanesi oluyorum.
Seni eşsiz kılmak için yağıyorum.
Uğruna tüm
dünyayı kaplamaya çabalıyorum.
Senden başkasını görmüyor gözüm
Tıpkı
senin doğuşunla sadece beni tanıman ve görmen gibi.
Toprak altından çıkmak
değil ki doğmak.
Doğmak aslında küçük bir gülümseme ve yeniden sevmek bu
dünyada.
Her kış seninle yeniden ölmek ve yeniden senin için doğmak
için varım ben.
Her an büyüyorum sana olan sevgimle.
Bir gün
ilk buluştuğumuz
O koca dağın zirvesinde tekrar seni bekleyeceğim senin
için yeniden yağmak
İçin kardelenim ya da senin için yeniden doğmak için
kartanem.
Seni seviyorum diyeceğim yine kollarında,
Sevginin güzel
rehberliği eşliğinde...