เธอกับเขารู้จักกันตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม 2546 ณ ห้อง Chat ของ Friends.co.th เธออยู่เชียงใหม่ เขาอยู่ราชบุรีเธอและเขาต่างก็ไม่คิดว่า จะจริงจังหรือว่าคุยอะไรกันมากมาย ต่างก็แลกเบอร์กันเผื่อว่าจะได้มีเพื่อนคุยเพิ่มขึ้นอีกคน หลังจากนั้นเราก็ Chat คุยกันอีกแค่ 2 ครั้ง แล้วเราก็ไม่ได้เล่น Chat กันอีกเลย แต่เขาและเธอก็โทรคุยกัน เขาโทรมาหาเธอประจำ แต่เธอก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา เพราะเธอเองก็มีคนที่เธอชอบอยู่แล้ว

แต่พอช่วงปิดเทอม ซึ่งเป็นช่วงที่เธอไปฝึกงานที่กรุงเทพ และเขาก็ปิดเทอมแล้วกลับบ้านที่ประจวบฯ เขาและเธอโทรคุยกันทุกวันทุกคืน ซึ่งก็เริ่มสนิทและผูกพันกันมากขึ้น เธอและเขาได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน เข้าใจกันมากขึ้น เขาชอบลองใจเธอเสมอๆ เช่นเรื่องติดทหารบ้าง, เรื่องไม่สมประกอบบ้าง แต่เธอคนนั้นก็ไม่สนว่าเขาจะเป็นเช่นไร เพราะเธอรู้ดีว่า เธอชอบเขาเพราะนิสัย ไม่ใช่เพราะรูปร่างหน้าตา

แต่ช่วงเวลาที่เธออยู่กรุงเทพ เธอไม่มีโอกาสที่จะได้เจอกับเขา เพราะเวลาที่เขาขึ้นมากรุงเทพทีไรเธอก็ต้องไปต่างจังหวัดทุกที เธอก็อยากเจอเขานะไม่ใช่ว่าไม่อยากเจอ จนเมื่อเธอกลับมาเชียงใหม่ เขาก็ยังโทรมาหาเธออยู่ทุกคืน ไม่เปลี่ยนไป เธอกับเขายังคงคุยกันอยู่ทุกวันเหมือนเดิม เธอพร้อมที่จะปฏิเสธทุกคนที่เข้ามา ไม่ว่าคนๆนั้นจะเพิ่งเดินเข้ามา หรือว่าเป็นแฟนเก่าเธอที่ยังโทรมาหาอยู่ หรือว่าเป็นเพื่อนที่แอบชอบมาตั้งแต่ปี 1 เธอไม่คิดว่าเธอจะได้มาเจอคนที่รักเธอจริง และเธอก็รักเขาจริง อย่างจริงใจ ไม่หลอกลวงอีกต่อไป เธอกับเขาต่างรู้เรื่องราวซึ่งกันและกันดี เรื่องครอบครัว เรื่องเรียน เรื่องแฟนเก่า และอีกหลายๆเรื่อง เขาชอบทำให้เธองอน ประชดเธอบ้าง แต่เธอคนนั้นก็ไม่เคยโกรธเขาหรอก
เขาไม่ชอบให้เธอดื่มหล้า เขาบอกเธอว่า ผู้ชายมักจะมองผู้หญิงที่ไปดื่มเหล้าด้วยภาพลบ แต่เธอก็บอกเขาทุกครั้งเมื่อเธอไปดื่มเหล้ากับเพื่อนๆ และก็จะทะเลาะกันทุกที แต่พอวันรุ่งขึ้น เขาก็จะคุยกับเธอเช่นเดิม เขาจะไม่โกรธเธอหรอก แต่เขาจะเตือนเพราะเขาห่วงใย ซึ่งเธอก็เข้าใจเขาตรงนี้ดี

เขาชอบโทรมาเล่นกีตาร์ให้เธอฟัง เขาและเธอร้องเพลงด้วยกันเสมอ บางครั้งเขาก็จะเปิดเพลงให้เธอฟัง ไม่ว่าจะกำลังขับรถอยู่หรือว่าอยู่ที่หอ เพลงแรกที่เขาร้องให้เธอฟัง คือ “เพลงบอกรัก” ของ บรรเจิด สินธุ และยังอีกหลายๆเพลงที่เขามอบให้เธอ มีครั้งนึงที่เธอปวดหัวมาก เครียดกับเรื่องอะไรก็ไม่รู้ ก็โทรไปหาเขา เขาก็เป่า Mouth Organ ให้เธอฟัง เธอตื้นตันใจมากถึงกับน้ำตาซึม ยิ่งนับวันเธอก็จะยิ่งรักเขามากขึ้นทุกวัน ทุกวัน ซึ่งเขามักจะบอกรักเธอเสมอๆ แต่เธอก็ไม่ค่อยกล้าที่จะบอกเขา เพราะเธออาย

เมื่อ 30 พฤษภาคม 2546 ที่ผ่านมา เธอได้ตัดสินใจตกลงคบกับเขาเป็นแฟน หลังจากที่ได้รู้จักกันมาหลายเดือน เธอดีใจมากที่จะได้เริ่มต้นกับใครสักคนและหวังที่จะได้พบรักแท้ ซึ่งเขาก็ดีใจเช่นกัน เขาและเธอต่างก็รอวัน ที่จะได้พบกัน เขาและเธอตกลงกันว่าเราจะพบกันตอนปิดเทอมนี้ ซึ่งก็ทำให้ทั้งสองต่างมีกำลังใจมากขึ้นและรอวันนั้นมาถึง วันเกิดของเธอ 20 มิ.ย.ที่ผ่านมา เขาได้ส่งสร้อยพร้อมจี้เงินมาให้เธอ ถึงแม้ว่ามันจะช้าไปหลายวัน แต่เธอก็ดีใจมาก และก็โทรบอกเขาว่าจะใส่แล้วถ่ายรูปส่งไปให้เขาดู เมื่อวาน..........เธอใส่สร้อยเส้นนี้ และก็ไปถ่ายสติ๊กเกอร์เพื่อที่จะส่งไปให้เขา พอถึงหอเธอก็โทรหาเขาเป็นประจำทุกวัน แต่วันนี้ไม่มีคนรับสาย เธอนึกว่าเขาคงไปหอเพื่อนเหมือนอย่างที่เคย ก็เลยตั้งใจว่าตอนค่ำจะโทรไปใหม่พร้อมกับเตรียมเขียนจดหมายและส่งรูปของเธอไปให้เขา แต่แล้ว.....ประมาณ 5 โมงเย็น ก็มีโทรศัพท์จากเพื่อนของเขามาหาเธอ บอกว่าเขาจากโลกนี้ไปแล้วนะ ตั้งแต่เมื่อคืนด้วยอาการช็อก หมดสติ เธอตกใจมาก เธอไม่เชื่อ ขาของเธอหมดแรงที่จะยืนต่อไป เธอโทรกลับไปหาเขาอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นพี่สาวของเขาเป็นคนรับ พร้อมกับยืนยันว่านี่เป็นเรื่องจริง เธอหมดเรี่ยวแรงที่จะทำสิ่งอันใดนับจากนี้ เธอยังคงหลอกตัวเองว่ามันไม่จริง เธอหวังว่าคืนนี้เขาจะโทรมาเหมือนเช่นทุกคืน เพราะเมื่อคืนเขาก็ยังโทรมา แต่คืนนี้…ไม่มีโทรศัพท์จากเขา

เธอจะไปเผาศพเขาในวันเสาร์นี้ ที่ประจวบฯ ไปเห็นหน้าเขาครั้งสุดท้าย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้เห็นเธอเลย
เธอเหมือนหัวใจแตกสลาย และคงทำใจไม่ได้ไปอีกนาน
เธอรู้ว่าเขาชอบทานอะไร เธอก็พยายามที่จะทำอาหารให้ได้เพื่อเขา แต่ไม่มีเขาอีกแล้ว
เธอไม่แคร์ว่าใครจะว่าเธอเพ้อเจ้อ เพราะคนที่ไม่เคยเห็นหน้าคร่าตากันมาก่อน เธอรักเขาอย่างบริสุทธิ์ใจและหมดหัวใจ หลายคนอาจจะมองว่า การ Chat เป็นการหลอกลวง
เป็นเรื่องโกหก แต่จะมีใครที่โชคดีอย่างเธอบ้างที่ได้เจอ Chat ที่จริงใจ เธอจะเก็บเขาไว้ในความทรงจำตลอดไป ถึงตรงนี้เธอก็ยังคงนั่งพิมพ์พร้อมกับน้ำตาที่ร่วงลงมาอยู่
หลับให้สบายเถอะนะ คนดี…….เธอจะอยู่กับฉันตลอดไป…
“เกิดมาได้เจอคนที่ตามหามานานแสนนาน ทำให้รู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน
จะอยู่ตรงนี้ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เหลือใคร.........ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันจะยังรักเธอ
ไม่ว่าเธอกับฉันวันนี้จะอยู่แสนไกล ก็ยังจะรออย่างมีความหวัง ยังคงไม่เปลี่ยนไป
ไม่ว่าใครจะมองว่า......ฉันงมงาย.........ฉันก็ยังเหมือนเดิม............ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะรักเธอ”