|
1. เพราะอาศัยโภคทรัพย์ บุคคลจึงเลี้ยงตนให้เป็นสุข เอิบอิ่ม บริหารให้เป็นสุขได้โดยชอบ
2. เลี้ยงมารดาบิดาให้เป็นสุข เอิบอิ่ม บริหารให้ เป็นสุขได้โดยชอบ
3. เลี้ยงบุตรภรรยา คนใช้ คนงาน และบริวารให้เป็นสุข เอิบอิ่ม บริหารให้เป็นสุขได้โดยชอบ
4. เลี้ยงมิตรและอำมาตย์ให้เป็นสุข เอิบอิ่ม บริหารให้เป็นสุขได้โดยชอบ
5. ย่อมบำเพ็ญทักษิณาทานที่มีผลเลิศเป็น ทางสวรรค์ มีสุขเป็นผล เป็นไปเพื่อสวรรค์
ในสมณพราหมณ์ทั้งหลาย
|