Ovacık altın işletmesi girişimi konusunda değişik üniversitelerin öğretim üyeleri olumlu ya da olumsuz görüşlerini zaman zaman kamuoyuna açıklamış; kimi zaman da projeye mühendislik ve araştırma hizmeti vermiştir.
Bu kapsamda, DEÜ’nün Maden ve Çevre Mühendisliği bölümlerince 1990, 1991, 1997 ve 1999 yıllarında ayrı inceleme raporları hazırlanmıştır[1].
Bunun dışında tek tek öğretim üyelerinin altın işletmeciliği konusundaki olumlu ya da olumsuz görüşlerinin değişik iletişim ortamlarında kamu oyuna sunulduğu görülmüştür. Bu çerçevede özellikle, İTÜ Metalürji Fakültesi öğretim üyesi Prof Dr İsmail Duman ve Çevre Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof Dr İlhan Talınlı, İÜ Orman Fakültesi öğretim üyesi Prof Dr Doğan Kantarcı[2], EÜ Ziraat Fakültesi öğretim üyesi Prof Dr Ümit Erdem[3], ODTÜ Kimya Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof Dr İnci Gökmen, EÜ Tıp Fakültesi öğretim üyesi Prof Dr Fethi Doğan, EÜ Kimya Fakültesi öğretim üyesi Prof Dr Ömür Henden ve kuşkusuz daha bir çok öğretim üyesinin bu tür altın işletmeciliği ve özellikle de Bergama Ovacık'taki girişime karşı yoğun eleştirilerine tanık olunmuştur.
Ancak, TÜBİTAK Raporu yayımlandıktan sonra, bu rapor konusunda akademik kurumlardan henüz yaygın bir görüş açıklaması izlenemedi. Yalnızca, Dokuz Eylül Üniversitesi Çevre Mühendisliği Bölümü’nün kapsamlı bir çalışma yapıp ayrıntılı bir rapor hazırladığı görüldü[4]. Bu Rapor, Başbakanlık Müsteşarlığı’nın 28.08.2000 tarihli yazılı isteği üzerine Bölüm’deki bütün akademisyenlerin ortak bir çalışması ile hazırlanmış ve TÜBİTAK Raporu’nun Danıştay’ın işaret ettiği sakıncalar açısından yetersiz; sağlık ve ekolojik etkilerin değerlendirilmesi açısından eksik; Rapor ekinde verilen ABD’deki danışma sonuçlarından işletme lehinde olanlara itibar edilip, aleyhine olanların göz ardı edilişi açısından yanlı; olmayan düzenekler varmış ve bir güvence sağlarmış gibi belirtildiği için yanıltıcı; ana raporda, eklerdeki eleştiri ve uyarılara değinilmediği için kasıtlı; ve sonuçlarının kabul edilemez olduğu ortak görüşünü savunmaktadır.
Buun yanında değişik üniversitelerden ve değişik bilim dallarından 120 kadar bilim insanının TMMOB Çevre, Metallurji, Jeoloji ve Kimya Mühendisleri Odalarının ortak kampanyasına imza vererek bu girişimi kınadıkları görülmüştür.
Buna karşı, yine DEÜ’nin bu kez Maden Mühendisliği Bölümü öğretim üyelerinin topluca imzaladıkları ve gereken önlemler alınarak altın madenciliği yapılmasından yana tavır koydukları, bir bildiri ile kamuoyuna duyuruldu ve bu bildiri Normandy’nin web sayfasında yayımlandı[5].
[1] DEÜ Maden Mühendisliği Bölümü, 1990, Ovacık Altın Madeni Teknolojik Değerlendirme Raporu, yayımlanmamış rapor
DEÜ Çevre Mühendisliği Bölümü, 1991, Ovacık Altın Madeni Çevresel Etki Değerlendirme Raporu, yayımlanmamış rapor
DEÜ Çevre Mühendisliği Bölümü, 1997, Ovacık Altın Madeni
DEÜ, 1999, Eurogold Madencilik AŞ’nin Ovacık-Bergama Maden İşletme Sahasının Hidrojeolojik Etüdü
[2] Kantarcı, D., 1995, Hatila Deresi Milli Parkı (Artvin) Havzasında Açılacak Maden İşletmesi Hakkında Ekoloji Açısından Görüş, yayımlanmamış rapor
[3] Erdem, Ü., 1995, Bergama siyanürlü altın işletmesiyle ilgili dava konusu yaşam ortamında peyzaj (Çevre) mimarlığı ilkeleri ışığında durum tespitiyle ilgili sonuç raporu, yayımlanmamış rapor
[4] DEÜ Çevre Müh. Böl., 2000, Eurogold Ovacık altın madeni TÜBİTAK-YDABÇAG (Uzmanlar Komisyonu) değerlendirme raporu ve 11 adet ekinin Başbakanlık Makamı’nın talebi üzerine DEÜ Çevre Müh. Bölümünce hazırlanan değerlendirme ve görüş bildirme raporu
[5] DEÜ Maden Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyeleri, 2001, Ülke ekonomilerinin lokomotifi madencilik yatırımları engellenmemelidir, http://www.eurogold.com.tr/eu_p14_1.htm