İzmir Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü (İZSU) tarafından İzmir barosu başkanlığına gönderilen 12.08.2002 tarihli yazıda belirtildiğine göre; “..Menderes ilçesi, Efemçukuru köyü yakınlarında, İzmir Kentine İçme suyu sağlanması için inşa edilen  Çamlı Barajı uzun mesafeli koruma alanında ve yine Tahtalı Barajı su toplama havzasında; TÜPRAG Metal Madencilik San. Ve Tic. Ltd.Şti’ne Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından,  altın madeni işletme ruhsatı ve İşletme izni verilmiştir...”  ve bu faaliyetin “..yapılacak faaliyetin, yüzey topoğrafyasını değiştireceği, arazide erozyon ve çökertme olacağı, kimyasal dengelerde bir takım değişimlerin ortaya çıkabileceği, doğal su akışı yönünde ve akış hacminin değişiminin doğal döngüyü olumsuz yönde etkileyeceğinden ve elde edilen suyun kirlenmesine yol açacağından, meydana gelen zararların telafisinin mümkün olmayacaktır.” 

Bu yazı ile konudan haberdar olan, başta İzmir Barosu olmak üzere çok sayıda Meslek odası ve sivil oluşumu içinde barındıran, İzmir-Bergama-Eşme, Sivrihisar Elele Hareketi ile birlikte çok sayıda vatandaşın imzasını içeren dilekçeyle, TÜPRAG Metal Madencilik San. Ve Tic. Ltd.Şti’ne verilen altın madeni işletme ruhsatı ve işletme izninin geri alınması için 25.09.2002 tarihinde İzmir Valiliğine başvurulmuş, ancak başvuruya her hangi bir yanıt verilmemiş, İzmir’in içme suyunu tehdit bu faaliyete müdahale edilmemiştir.

Yapılan başvurunun, zımnen reddi ile başvuruda imzası olan dilekçilerden; 1) Gülizar Solaç, 2) Yelda Kullap, 3) Ömer Turgut Erlat, 4) Neşve Koylu, 5)Ahmet Tuncay Karaçorlu, 6) Mutlu Çakır, 7) Senih Özay, 8)Oktay Konyar ve 9) Arif Ali Cangı (kendi adına asaleten ve davacılar adına vekaleten): Bütün İzmir’i ilgilendiren bu madencilik faaliyetinin durdurulması için, Yürütmenin durdurulması istemli olarak , Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı aleyhine, Maden işleri Genel Müdürlüğünce verilen 20.04.1999 tarihli 5419 nolu işletme ruhsatı ve işletme izninin İPTALİ davası açılmıştır. Dava İzmir İdare mahkemesinde devam etmektedir. Dava dilekçesinde; Davacı olma sıfatı üzerinde durularak, Anayasanın 17/1 m ile ifade bulan “..Herkes maddi ve Manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir.” 56/2 m de “..çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek, Devletin ve vatandaşların ödevidir.”  maddelerinin  davacıların dava ehliyeti tanıdığı ve 2577 sayılı kanunun 2/1 maddesinde aranan menfaat ihlalinin gerçekleştiğinin altı çizilirken, sorunun İzmir içme suyunu ilgilendirmesi ve İzmir İçme suyunu korumakla da sorumlu olan İZSU’nun bu faaliyete şiddetle karşı çıktığı hatırlatılıyor. Ayrıca, dava konusu işlemlerin hukuka açıkça aykırılıklar arz ettiği; 2872 sayılı Çevre Kanunu Su kirliliği kontrolü yönetmeliği 16.m uyarınca düzenlenen Su Havzaları Koruma Yönetmeliğinin 3/6 maddesine, 4E/13 m’ne açıkça aykırı olduğu belirtiliyor. Altın Madeni işletmesinin kurulmak istendiği alanın doğal özellikleri nedeniyle, doğal sit alanı veya milli park yapılmasının da planlandığı bir dönemde altın madeni işletme ruhsatı verilmesi işleminde kamu yararı bulunmadığı hususu da özellikle vurgulanan noktalar arasında yer alıyor. İzsu tarafından, İzmir Barosuna gönderilen yazı ile kentin içme suyunu tehdit eden, Efemçukuru köyü yakınlarında ve su toplama havzalarında yapılacak altın madenciliğinin olası zararları ve doğuracağı sorunlar düşünüldüğünde, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nın işlemine karşı açılan bu davanın tüm İzmir’i ilgilendirdiği su götürmüyor.

Anasayfa