| Sirenen: Het zijn nimfen, die aan de kust voorbijvarenden lokten met hun gezang en hen dan doodden. Het zijn vogels met een vrouwenhoofd, klauwen en vleugels. Zij werden ooit eens bestraft door de Muzen en trokken toen hun veren uit. In de Odyssea proberen de Sirenen met hun gezang Odysseus en zijn bemanning te betoveren om hen dan op hun eiland in ellende te doen omkomen. Door middel van een list kunnen ze echter behouden langs de lokkende Sirenen varen. Afbeeldingen: 1 2 Skylla en Charybdis: Skylla is de dochter van Forcus. Zij werd veranderd in een monster door Circe uit afgunst. Ze heeft het uiterlijk van een vrouw en van onderen van een vis, rond haar middel hangen zes gruwelijke hondenkoppen. Soms wordt ze ook voorgesteld als een hond met 12 poten en haar zes hoofden hebben lange halzen. Zij huist op de rotsklip aan de kust van Itali�, in de straat van Messina. Vandaaruit roofde ze passerende zeelieden uit schepen en zeedieren en sloeg hen te pletter tegen de rotsen. Aan de andere kant van de zee-engte bevindt zich het monster Charybdis. Zij slorpt de zee op en spuigt het telkens weer uit en zo verplettert ze alles wat voorbijkomt. Hieruit zijn zelfs een paar uitdrukkingen ontsprongen: �kiezen tussen Skylla en Charybdis� = tussen twee kwaden kiezen en �van Skylla in Charybdis geraken� = van het ene gevaar in het andere geraken. Afbeeldingen: 1 2 3 Titanen: Zij waren de zonen van Gaia en Ouranos. Het waren reuzen die tegen Zeus en de andere goden streden en later in de Tartarus werden gegooid en verbannen. Klik hier voor een afbeelding van de ouders alias Titanen van Zeus en de andere goden. ( Namelijk Kronos en Rhea, dit is een reli�f van 400 v. Chr. ) Walkuren: De krijgers die tot de Einheriar mochten toetreden werden naar Walhalla gebracht door speciale gezanten, de Walkuren. Van oorsprong waren de Walkuren vermoedelijk woeste vrouwelijke geesten, die genoten van bloedvergieten en slachtoffers van de strijd verslonden. Volgens sommige versies waren er drie Walkuren, die alledrie onsterfelijk waren, maar volgens andere versies waren het er zevenentwintig (driewerf negen, zoals de sagen het uitdrukken), en waren er slechts een paar van hen onsterfelijk. In het Vikingentijdperk waren de Walkuren wat statiger geworden en werden ze voorgesteld als mooie, goudharige geesten die in Walhalla de Einheriar bedienden en naar het slagveld gingen om namens Odin de zege toe te wijzen en de gesneuvelden te begeleiden. De Walkuren spelen een grote rol in de verhalen gedichten over legendarische helden. Soms werden ze voorgesteld als bovennatuurlijke wezens, enorme gestalten die toeschoten om helden uit de klauwen van de dood te redden. In sommige versies zijn de Walkuren beschermgeesten die koningen en prinsen die Odin vereerden hun gunst verleenden en de mannen na hun heldhaftige dood tot echtgenoot namen. Slechts ��n afbeeling gevonden. (Bron: Sagen van de Noormannen, Loren Auerbach & Jacqueline Simpson, 1997, Time-Life Books B.V.) |
 |
 |