O ne çehre - i âfet
*Hayâtımın en önemli ve en mutlu günüydü bu gün.
Yasaksız, günâhsız, sen benimdin! *
O ne çehre - i âfet kim, bırakır gönlü derde
Uçuyor aklım başımdan, O'nu gördügüm yerde
Bu işvebâz Âşüfte'nin doyulmuyor seyrine,
Cem' olmuş hem endâmına, bir o kadar hüner de...
Hele karşıma geçti mi; şakıyor bülbül gibi,
Aslâ incitmiyor heyhât, mahâretli perverde
Sanki Cennet'ten mi gelmiş, yamân dil - hurrem peri
Bal sürülmüş dudağına belli, Havz - ı Kevser'de
Baş döndüren râyihâsı, Firdevs'in Gülü müdür?
Sarhoş ediyor insanı, koklamak bir seferde
Ya o kondurduğu bûse, titretir vücûdumu
Tenden ayırır canımı; rûh nerde, beden nerde? ..
Bahşişi olmalı evet, Yaradan'ın bu bana;
Kabûl gördü duâlarım, dileklerim seherde...
24.03.2000 Berlin 23: 15
Mustafa Engin Karatay
.: Geri dönmek için tıklayın :.