Gerçek dostlara

Hani, diyorum da, insanin gerçekten mükemmel bir dostu olsa...
Onu, şöyle, içine sindire-sindire, kocaman bir sarilsa... Yüreklilikle söylediginiz... "Canim benim!.. dediginiz... Telefonda bile saatlerce konustugunuz, sicacik biri... Özlediginizde, hayal kurdugunuzda yaninizda o var mi? Sizi hiç yalniz birakmayan biri... Cesur, sempatik, azimli, kararli,.. Arayan, soran, "Seni özlüyorum" diyen biri. Böyle bir canli ile her şeyi konuşabilir, paylaşabilirsiniz. Yaniltmaz! Anlayişla karşilar her şeyi... Hatalari, günahlari-sevaplari, her bir şeyi konuşabilirsiniz onunla... bir arayiş içinde olmaniza gerek yoktur. O kendiliginden çika gelir zaten. Bir gün bir bakarsiniz, karşinizda... Bir de bakmişsiniz simsicak sohbetler, derin konular, sirlar, paylaşimlar... Kimseye söyleyemediginizi, en yakininiza anlatamadiginizi, geçmişteki izleri, gelecege dairlerin! izi, sadece ona anlatir olursunuz. Kadin, erkek fark etmez. Bir dost bulun! Ama gerçek olsun. Aradiginizda işinizi degil, sizi soran... Kötü gününüzde ev sahibi, iyi gününüzde kiraciniz olsun. Anlatsin, konuşsun, açik-seçik, korkmadan yaşasin. Güvensin! Cinsiyeti olmasin! Bir kartal kadar haşin, bir maymun kadar şaklaban, bir ceylan kadar narin olsun. Dogrulari söylesin. Gözleriyle ve kalpten konuşsun. Yaşasin! Doya doya yaşasin, doya doya yaşatsin. Beyninden degil, yüreginden versin. "Olsun varsin! Paylaşirim." desin. Bir dostunuz olsun. Sizi ve benliginizdekileri paylaşsin... Dost olsun! Ama... Gerçek bir dost..

D O S T Ç A K A L I N........

Can Dündar

.: Geri dönmek için tıklayın :.