- 33 -
25.06.2002
...birbirinizi sevmekte acele ediniz...zamanın ne kadar değerli olduğunu unutuyordu atalarınız...siz unutmayınız...son nefeslerinin farkındayken,bakışlarındaki sevecenliği ömürleri süresince saklamışlardı herkesten...sevdiklerini gizliden ve imalarla belli etmişlerdi...bir daha sizi göremeyeceklerini kesinlikle bildikleri o anda neden o kadar açık yürekli olurlar?
...deliller,hatıralarının derinliklerindedir yaşlıların...son nefesin öncesindeki tüm sayılı nefesler hangi buhranlı dönemleri yaşamıştır bilmek mümkün değildir...siz onları,sevebildiğiniz kadar sevin;günahlarının ağırlığı onları o ölüm anında çaresiz bırakmıştır zaten..ve acınılacak halde olmak kadar insan onuruna dokunan başka hiçbir şey yoktur...onları yalnız bıraktığınız tüm zamanlarda birgün sizde aynı değerde ve yerde olacağınızı unutmayınız...
.: Geri dönmek için tıklayın :.