- 8 - Deformasyon : amaçsızlık

31.05.2002

ülkeler,toplumların....toplumlar,ailelerin..aileler bireylerin yokoluşuyla yokolurlar...ilk yokoluş,eğitimin negatif değişimler oluşturmasıyla başlar..."açlık" kurgusuyla işlenen "yeni bireylerin zihinsel tarlaları",hiçbir zaman nadasa bırakılmamış "eski zihinlerin artıkları"ile üreyen tohumlarla ekilmektedir...bu nedenle "negatif sonuçlar" pek şaşırtıcı değildir..
.açlık,kariyer ve para amaçların yoğunlaştırılmış hallerine dönüşmüş durumdadır...hedeflenen tüm davranış şekilleri, olduğu kadar sığ,olacağı kadar bencil bireylerin artmasını sağlamaktadır...iyi tüm davranış kalıpları,geride,mahzun mazinin "kanıksanmış" ve horlanan "hastalıkları" olarak değer bulmakta....
.bu ülke,mağdur hayallerin,yokedilmiş insanlık zerafetinin mezarı olmaktan kurtulabilecek mi?...tüm kurum ve kuruluşların "ahlak"ı basit ve ilkel güdülere sahip "geri insan"a ait olarak kabullenmeleri ne kadar hazin...
.temel eğitim kriterlerinin her an değiştiği ve gündelik beklentilerin içine daraltıldığı ortadayken,bilimin "kısmi doğruluğu"na ne kadar uzak olduğumuzu görebilecek miyiz?...hesaplanmış tüm "iyi insan-ideal insan" figürlerini daha ne kadar bekleyecek bu toplum?...iç dengelerin yokolduğu bir yerde,ne birey,ne toplum, ne de ülke belirli bir formda
ve amaçta sabit kalabilir...

16.06.2002



.: Geri dönmek için tıklayın :.