- 100 -
05.11.2002
...çatık kaşlı neferler,bir ülke kadar çoktular...bol hüzünleri vardı ve ruhsal-bedensel dizanteri ile meşgulduler...gözleri birer tüneldi,ruhlarına dek götüren...kusursuz mutsuzlardı...ne gün kadar değişken ne de gök kadar renkli idiler...
...bir sabah,ömürlerinde ilk kez iyimser olduklarını hissettiler...alışamadılar iyimserliklerine;korktular...onu,her an gidiverecek kadar vefasız çıkar sanarak ...katıklı iyimserliklerine iyi davranamadılar;tedirginlikleri hayallerine de bulaşmışken bunu yapamazlardı...ilk zamanlarda hayalleri iğdiş edilmişti;gerçekler buna göre şekillendi...
...her yer alışıldık kirden muzdaripken,muzdarip olanların kirleri ışıldıyordu...ama en çok daha çok kirliler sesliydi...bir ses gelince,gelemeyen seslerin içinden; tüm neferler korktular..."a,evet!"dediler,"sahiden böyle,sahiden kirli herşey..."
...gün,yüzyıllardır ilkkez bu kadar ışıldayan güzelliklere başlıyordu...yerküre,değişecekti...gün bu kez,ortadan doğuyordu...dünya'nın ortasından....
.: Geri dönmek için tıklayın :.