- 57 -

06.09.2002


...gözlerime baktı;bakışlarını kaçıramadı...onu süzdüm;söylemek istediklerimin hepsini anlıyordu...düşüncelerimin kelimelere dökülmesini gerektirmeyecek kadar çoktu, yaşananlar...utandığını biliyordum...dürüstlüğümün içinde boğuluyordu...tıkanmıştı...
...çaresizliği kendi istemişti,ama çaresiz değildi...ona gösterdiğim hoşgörüyü o başkalarına göstermiyordu...sözlerinin hiçbirini tutmamıştı;yalan söylemeye de gerek duymuyordu artık...çünkü inanılmayacağına emindi...dedim ya ;tıkanmıştı...söylenebilecek tüm sözler artık gereksizdi...yapılması gerken tek şey,borcu hemen ödemekti....o ise bunu yapamıyordu...
...sabırlı olduğumu söylediler...başka telafi yollarına sürdüler düşüncelerimi;gitmedim...bekledim.belki de ben sınanıyordum...bunun bedelini düşüncelerimde ödemeliydim...bu benim için iyi bir deneyim oluyordu...kötü olandan iyi sonuçlar çıkarmam gerekmekteydi...bilgi'nin bana kazandıracağı bu değil miydi?...benden daha az düşünenlerin çözüm yollarını benimsemem kolaydı muhakkak;ama onlardan farklı olmam önemli değil miydi peki?...



.: Geri dönmek için tıklayın :.