- 39 -
23.07.2002
...bana ipucu verir insanlar...bakışları,kelimeleri aracı olur; düşündükleri,mazileri ve gelecekleri ulaşır zihnime...ipuçlarını alır okşarım evimde;düşüncelerimde...bana anlatırlar bilmediklerimi...çekinmeyişleri güvenlerinden değildir..başka seçeneklerinin olmayışından koşup gelirler bana...okuduğum o kadar çokluktu ki; insan kısmından....azı kaldı geride, desem de çoğu ile farkı yoktu muhakkak...hepsi aynıydı insanın...bir ile hep arasındaki ilginin katmanlarında göreli değildi bilgi...sıra sıra bağlı zincirin halkalarıydı...sırrı unuturum o zaman...insanlar demek istemediklerini bildiğimi bilmezler ama...öyle kalsınlar içlerinde...
.: Geri dönmek için tıklayın :.