- 12 -
27.06.2002
...günün ortası...
...sıcağın maximum mevsimcilliğini, herhalde hiçbir zaman evcilleştiremedi bedenim...hatırlamıyorum çünkü...insan dediğin minik bir kevgir...gelen geçiyor izleriyle...derin dimağın ipeksi çeperleri,zamanın getirdiklerinden minik parçalar çalmaktan korkmuyorlar...durup düşündüğümde ise,çeperlerde asılı kalan bir çok nefes kesici sıkıntı görüyorum...yani sevindirici şeyler neden asılı kalmıyor,diye soruyorum bilinçaltına...ve neden mutluluk baskısı oluşturmuyorlar insanlarda?..
...ihtiyari bir refleks...gülüp geçiyorum...yorumlar,kalkıp geliyorlar başkösesine aklımın...az ötede süpürge var,ama görünmüyor o da, akıl gibi...elime alabilsem süpürüp geçeceğim...
...sıcak ah,ne zaman olsan;soğuk, diye kızacağız sana ey hava!...
.: Geri dönmek için tıklayın :.