- 14 -

11.02.2001 13:36

....gök bulanıktı açıkça....gergindi sinirleri...okyanus durgun ve genişti...bekliyordu göğün patlayışlarını...
hızlandırdım kendimce, sonu.dedi gençadam."sanırım doğru olmayanı yaptım...doğru olmayanı seçtim.bu seçimimi terketme şansımı denemeliyim"
kadın sessizdi yine...ilgisizdi...umarsızdı.
herşey, sizin istediğiniz gibi süregidecekse....dedi."süregitmesini anlamak imkansızlaşır."
gülümsedi genç adam...uzun boyunun ardında kalan gölgesi, uzayıp gidiyordu okyanusun yüzeyinde...ışılışıldı,gözbebekleri...pürüzsüz
siması,iç duruluğunun aynası gibiydi..
ne yazıkdedi yine gülümseyerek,"oysa anladığınızı sanmıştım;ya da güçlü olduğunuzu ummuştum...problem değil bu...ben ait olduğum
yerdeyim nasılsa...siz de bulunduğunuz yerde...hiç merak etmediniz mi meraksızlığımı?size dair çok fazla soru sormadım...söylediklerinizle tanıdım sizi...bununla yetindim...söylediklerinizi yaşadığınızı düşünmüştüm..."
sessizlik sarardı gökyüzünde...bulanıklık yoğunlaştı ansızın...dudak kıvrımları hareketlendi genç kadının...gülümsemedi...ince,ipince kaşları dalgalandı alnında...döndü arkasını okyanusa...vedalaşmadı;yürüdü gitti...

sonbaharlar bu nedenle sonsuz hüzünleri barındırır, içinde...ansızın
biter, gider yaz



.: Geri dönmek için tıklayın :.