Giden meleğin ardından

O beyaz bir melekti,
Kara, kara daglarin
Esen soguk yelleri
Umutla Karaaslan
O'nu yapivermisti...
Hep care uretti de,
Kendine yetemedi,
Gucu bitti, tukendi.
O sonbahar sabahi,
Mavilerin icinde,
Ardina hic bakmadi...
Bilinmeze sessizce,
Apansiz gidiverdi...
07.10.2002

.: Geri dönmek için tıklayın :.