Güvercin ve tren sesi

Bir zamanlar bir yere gitmesem , birinin beklemesem de,
sadece seyretmeye giderdim garları, istasyonları. Oradakilerin
gelecek treni, otobüsü beklemelerini izlemek bana hüzün verir
ya da mutlu ederdi. Kimi telaşla eşyalarını ordan oraya taşır, kimi
elinde bir şeylerle açlığını gidermeye çalışır, kimi de heyecanlı
gözlerle gelecek birinin özlemiyle bakınır...
Düşünürdüm nereye gider bu insanlar ya da kimi bekler....
Suratlarından okunurdu çoğu kez bu beklentiler.
Bilirdim heyecanlı, mutlu bir yüz sevenlerine kavuşacak.
Hüzünlü, hatta yaşlı gözler birilerinden ayrılacak,
kederlere boğulacak... Hep bir telaş, bir koşuydu gördüklerim...
Bir arkadaşım demişti "Yaşamda küçük ayrıntıları göremeyiz
çoğu kez. Bunları farkettiğimizde bize ne çok şey öğretir.
Tren istasyonlarındaki güvercinlerin çoğunun bir ayağının
sakat olduğunu farkettin mi ? "
"Buralardaki kişiler telaşlı olduklarından konan güvercinleri
farketmez. Basarlar üzerlerine güvercinlerin. Zavallı kuş yiyeceği bir
lokma uğruna bir ayağı sakat uçar konduğu yerden."
Ben de basmış mıydım acaba bir güvercine diye düşündüm.
Yaşamda kaç kez farkına varmadan kaç güvercini sakatlamıştım ?
Farketmemiştim, utandım sanki kendimden o an...
Çoğu kez gittiğim yerdeki bu ayrıntı neden dikkatimi çekmemişti ?
Bunun gibi yaşamda kimbilir kaş ayrıntıyı göz ardı ediyordum ?
O gün gelecektin ya hani sen de ?
Bekliyordum sabahın ilk aydınlığında istasyonda...
Gözüm gelenlerin içlerinde tanıdığım yüzünü arıyordu.
Kaç tren geldi o gün saymadım.
Sen yoktun...
Mavilerden karaya döndü hava.
Bense hala bekliyordum umutla...
Olduğun yerden seni getirecek trenler gelip , geçmişti sensiz
Farkında değildim bekliyordum sanki karanlıkta özel bir tren...
Nasıl gitti ayaklarım o yerden, nereye götürdü beni bilmem...
Bu yerlerde bekleyenlerin de beklediklerine kavuşamayacağını
o gün sen öğrettin bana...
Gitmiyor şimdi ayaklarım istasyonlara, garlara
bıraktığım sakat güvercinleri görmekten,
benim gibi gelen trenlerde umutlarını yitiren
insanları bulmaktan korkuyorum...
Fakat, hala güvercinleri uzaktan gördüğümde
tren sesini duyduğumda da o günü yaşıyorum ...
Sessizce seni beklerden nedensiz ayrılığın olan o günü...

.: Geri dönmek için tıklayın :.