Her zaman bir dahaki sefer vardır
...Kararlıydım..Bu gün hiçbir şeyin canımı sıkmasına izin vermeyecektim..
...Saatin alarmı on dakika önce çalmış;yine her zaman yaptığım gibi alarmı kapatıp,yatakta gözlerimi açmadan günün ilk saatlerinin uykusuna on dakika daha ekliyordum..''Kalkmalıyım''diye düşündüm..Günlerden sonra ilk kez istediğim şeyi yapacaktım..Sevdiğim bir sanatçının konserine gidip,arkadaşlarımla eğlenecektim..
...Balkon kapısını açıp,dün geceki fırtına ve yağmurdan sağlam kalan ne var diye etrafa baktım..
...''Hımm,dün geceki tufandan sonra bugün böyle güzel bir hava.İnanılmaz..Gece hava serin olabilir..''diye geçirdim aklımdan..Saate baktım geç kalıyordum..
...Telaşla giyinmeye başladım.Bu sabah komşumu da kliniğe bırakacaktım akşamdan rica etmişti..Akşamki yağmur arabamı oldukça kirletmişti,benzin alırken onu da şöyle bir yıkattırdım..Komşumu iş yerine bıraktım ve okuluma zamanında gelebildim...
...Sıcak,mis gibi akasya ve iğde kokuları,kararlı iyimserliğimi biraz daha pekiştirmişti..Gündelik iş temposu içinde saatin nasıl ilerlediğini farketmedim..Saate baktığımda..''Eyvah! arkadaşımı aramalıyım''diye düşündüm''Nerede,nasıl buluşacağımızı konuşmadık daha..''
...Ve onu aradım..
- Aloo..
- Merhaba canım,benim..
- Merhaba..
- Akşam nasıl buluşuyoruz?..
- Ben saat yedibuçuktan önce çıkamıyorum çok yoğunum..
- Hay aksi!Konser yedibuçukta,ama giriş için kapıları altıbuçukta açarlar.İyi bir yere oturmak için o vakitte orda olmak gerek..
- İmkanı yok,o saatte çıkamam.
- O halde biz gider içeriye gireriz.Sen iş çıkışı cepten ararsın ben kapıya gelip sizin içeriye girmenizi sağlarım..Erkek arkadaşın geliyor değil mi?..
- Evet.
- Tamam akşama görüşürüz..
- Hoşçakal..
...Nihayet tek aksilik onun biraz geç çıkacak olmasıydı..Bu akşam ayrıca onun hep tanıştırmak istediği erkek arkadaşıyla da tanışma fırsatı bulacaktım..
...Akşam trafiği çok yoğundu..ama kararlıydım bugün hiç bir şeyin canımı sıkmasına izin vermeyecektim..
...Eve geldim hazırlandım,komşum aynı zamanda arkadaşımı da alıp şehre doğru yola kuyolduk..Arabanın teybine konserine gideceğimiz sanatçının kasedini yerleştirdim..
...Nihayet şehre vardık..Konser öncesi bir şeyler atıştırmak için,pastaneye uğramaya karar verdik..Karnımız doydu..Arkadaşıma:''Dondurma yer misin?''diye sordum..Aslında benim canım istemişti..Dondurmayı çok seviyordum,hem zaten konsere daha vakit vardı..Vereceği cevabı beklemeden dondurmaları ısmarladım..Oturup dondurmalarımızı yemeğe başladık..Gün epeyce ilerlemiş olmasına rağmen hava hala sıcaktı..''Hırkayı boşuna aldım''diye düşündüm..
...Pastanenin yan tarafında çocuklar için küçük bir de oyun alanı vardı..Bir salıncak ve kaydırak..Birden kaydırağın parmaklıklarına gizlenmiş,iki çift kara gözün bizi izlediğini fark ettim..Dondurmamın,boğazımdan mideme giderken izlediği yolda soğukluğunu hissettim..
...''yoo,bizi bizi izlemiyorlar''diye düşündüm..Bakışlarımı başka yöne çevirdim ve arkadaşımla konuşmaya daldım..Birden baktığım yönde az önce bizi izliyorlar mı diye düşündüğüm çocukların,dondurma dolu camekana burunlarını yapıştırmış nasıl baktıklarını görünce içim ezildi..Gözlerim doldu..O an arkadaşımda ..''şu çocuklara dondurma alalım mı?''dedi..Sanki kalbimi okumuştu..
...Hemen fırlayıp çocukların yanına gitti..
...''Çocuklar size dondurma ısmarlayabilir miyim'' diye sordu..
- Hayır,teşekkür ederiz..
- Ama ben ısmarlamak istiyorum,beni kırmayın,hangisinden istersiniz?..
- Olmaz,teşekkür ederiz istemiyoruz..
...Bu cevap onu bağlamıyordu.Sonuçta o kazanmıştı..İki külah dondurmayı çocuklara verdi.Çocuklar dondurmaları kapıp oyun alanının en kuytu köşesine gittiler..Orada dondurmayı nasıl iştahla yediklerini arkadaşım onları kontrol ettikten sonra bana söyledi..Arkamı dönüp bakarsam çocukların utanacağını biliyordum..Bakmamaya çalışarak hesabı ödedim ve oradan ayrıldık..Saat altıya geliyordu..Arabaya doğru ilerlediğimizde çocuklar bizi orada bekliyorlardı..Üzerlerinde havanın sıcak olmasına rağmen yün kazak vardı..Paçaları bilekten dört parmak yukarda olan pantolanları,lastik ayakkabıları içindeki çorapsız minik ayaklarını ortada bırakıyordu..yaşları 7 - 8 civarındaydı..Ellerinde birer poşet vardı..
- Allahaısmarladık çocuklar..
...Çocuklardan biri atıldı..
- Siz bize dondurma ısmarladınız,biz de sizin ayakkabınızı boyayalım..deyince..arkadaşım ile göz göze geldik..Yüreğim bir kez daha buruldu..Damarlarımda dolaşan kanın sıcak akışını daha bir fazla hissettim..Geç kaldığımızı söyleyip oradan ayrıldık..
...Nihayet konser salonuna girebilmiştik..Saat yedi olmuştu.Telefonum çaldı,arkadaşım salonun kapısında beni beklediklerini söyledi..İnip onları içeri aldım..Konser boyunca pek konuşmadık..Konserde istediğim gibi eğlenemiyordum..Nedenini bilmediğim bir hüzün çökmüştü içime..Oturduğumuz yerden sahne de pek rahat görünüyordu aslında..
...Arkadaşım canımın sıkıldığını fark etti ve beni gülümsetmek için öndeki güvenlik görevlisine..
- Pardon silahınız var mı?
Polis memuru şaşkın..
- Evet..niçin sordunuz?..
Eliyle görüş alanını kapayan birini işaret ederek..
- Şu adamı vurabilir misiniz?..Görüş alanımı kapatıyorda..
...Güvenlik görevlisi ve arkadaşlarım hep birlikte gülüştük..Ama içimdeki hüznü dağıtmaya yetmemişti..''Günlerdir beklediğime değmedi''diye düşündüm..Hiç eğlenememiştim..Nedense hep böyle oluyordu..Ne zaman eğlenmek için birşeyler planlasam,hiçbir şeyin canımı sıkmasına izin vermeyeceğime kararda versem böyle oluyordu işte..
...Yaratan'a yakın hissettim kendimi..Kadere öfkelendim azıcık..
...Konserden çok boyacı çocukların gözlerindeki sevinç mutlu etmişti beni..Birden yaşamımda güzel anların da olduğunu düşündüm..yaratan'a karşı suçlu hissettim kendimi..
...Utandım..
...Yine sıcacık bir geceydi,fırtınaya rağmen...
Gözkapaklarım ağırlaştı,yarın yine bir iş günüydü..Uyumam gerektiğini düşünürken arkadaşımın benim için imzalattığı hayranı olduğum sanatçının kasedi geldi aklıma,yüzümde bir gülümseme belirdi..
...Uykuya dalarken:''Her zaman bir dahaki sefer vardır''diye düşünüyordum...
- / - @ sevgiyle nekri
- / - @ - / - @
.: Geri dönmek için tıklayın :.