Bütün sevgiler çocukların olsun
...Okullar açılalı bir kaç hafta olmuştu,sınıfıma yeni gelen öğrencileri tek tek inceliyor tanımaya çalışıyordum.Çirkini - güzeli,zeki olanı - geç kavrayanı,temizi - bakımsızı ile alışageldiğim çocuklardı.Ancak içlerinde biri vardı ki,diğerlerinden çok farklıydı.
...Duygu,sınıfın en arka sırasında,tek başına oturmuştu.Buna pek oturmak denemezdi ya...Oturağın ucuna ilişmiş,ayaklarını sıranın dışına çıkarmıştı.Kalkıp kaçıverecekmiş gibi bir hali vardı.Saçları taranmamış,yakası kirli,bakışları donuktu.Derse katılmıyordu.Konuşmuyordu.Gülmüyordu.Günler geçtikçe onun bu farklı kişiliği daha da belirginleşiyordu.Hiç ödev yapmıyor,okula doğru dürüst defter,kalem bile getirmiyordu.Bu çocukta tembelliğin ötesinde bir şeyler vardı.Bana bir defa bile günaydın demedi.Hiçbir soruma cevap vermiyordu.Ona yardımcı olamamanın çaresizliğine düşmüştüm.
...Öğrendiğime göre anne ve baba ikinci evliliklerini yapmışlar.Evde öz ve üvey kardeşleriyle birlikte yaşıyormuş.Annesiyle konuştum.Babasının evde sık sık kavga çıkardığını,çocukların önünde kendisini sövdüğünü söyledi.
...Duygu'yu teneffüslerde de izliyordum.Kendinden küçüklerle oynuyor,yaşıtlarından uzak duruyordu.Ara sıra çocukları dövdüğü için şikayet ediliyordu.Kendisini nasihat etmek için çağırdığımda,sevgisiz bakışlarını bana diker,iri dişleriyle dudağının bir kenarını ısırır,ama hiç cevap vermezdi.Okula her zaman kirli yakayla gelir,beni sinirlendiridi.Ona temiz yaka taktırmayı da bir türlü başaramıyordum.Okuma - yazmayı ancak üçüncü sınıfı ikinci kez okuduğu yıl öğrendi.
...Bundan sonraki günlerde daha da hırçınlaştı,huysuzlaştı.Derslere karşı ilgisizliği giderek arttı.Nasihat ettim,uyardım,değişen birşey olmadı.
...Bir gün okulun paydos saatinden bir süre sonra evimin kapısı çalındı.O yıl birinci sınıfa başlayan,okulun en çelimsiz kızı ve annesi karşımdaydı.Çocuğun saçı - başı darmadağın,yüzü tırnak izleri ve kan içinde,önlüğü de yırtılmıştı.Duygu'nun yaptığını söylediler.
...O gece uyuyamadım,saatlerce ne yapmam gerektiğini düşündüm.Bu çocuk beni yeniyordu.Nerede hata yapıyordum?Eksiğim neydi?Kendimi uzun,uzun ve acımasızca eleştirdim.Gün ışımaya başlayınca yatağımdan hırsla doğruldum.Duygu'nun tek sorununun sevgisizlik olduğunu anlamıştım.Gece boyunca aldığım kararları zihnimde düzene koyarak kahvaltımı yaptım.Bakalım sonu ne olacaktı?
...Derse en geç gelen Duygu'ydu.Ürkek adımlarla yürüdü,bir gün önce yaptığı kabahatin ezikliğiyle sırasına sindi,başını öne eğdi.Bütün sınıf olayı öğrendiği için,bir Duygu'ya bir bana bakıyorlardı.Duygu sanki hakim önünde bir sanık gibiydi.Beklenen olmadı,ona hiçbirşey sormadım.Dakikalar ilerledikçe biraz daha rahatlıyor,tahlikeyi atlatmışlığın sevinci ile kitabını,defterini rastgele karıştırıyordu.O gün onu hiç azarlamadım,konuyu açmadım,üstelik yazılarının gittikçe güzelleştiğinden,isterse daha başarılı bir öğrenci olabileceğinden sözettim.Öğlen yemeğe giderken afiyet olsun demeyi de özellikle ihmal etmedim.
...Ertesi gün temizlik kontrolü yapmış,teneffüse çıkmıştık,Duygu'yu çağırdım,birlikte evime geldik.Çaydanlığımda ki su hala sıcaktı.Yakasını istedim,bana su dökmesini söyledim.Yakayı yıkadık astık,bu işlem sonra ki günlerde bir kaç kez daha tekrarlandı.Artık ona sınıfta özel ilgi gösteriyordum,çeşitli bahaneler yaratıp övgüler yağdırıyordum.Okulda ufak tefek hizmetlri de ona yaptırıyordum.Benim bu tavrım,arkadaşlarının da Duygu'ya olan davranışlarını etkiledi.Onu aralarına almaya başladılar.
...Günler geçtikçe sevgisiz bakan gözlerde sevinç pırıltıları beliriyordu.Ödevlerini yapıyor,derse hiç geç kalmıyordu.Üstelik bana ''günaydın''demeye başlamıştı.Pek yetenekli olmadığı halde,onu okulun halk oyunları ekibine aldım.Çalışmalarda elinden tutuyor birlikte oynuyorduk.Öğrenmeyi başardı fügürleri.
...Duygu sınıfta sorun olmaktan çıkmış,gayretli,sevecen,faal bir öğrenci olmuştu.Hiç unutmuyorum bir matematik dersindeydik,bütün sınıf dikkatle dersi dinliyordu.Arka taraftan bir parmak kalktı,söz verdim.Gözler Duygu'ya çevrildi,yerinden doğruldu,titreyen dudaklarının arasından bir çift söz yuvarlandı.
....''sizi çok seviyorum öğretmenim''...
...O an iliklerime kadar irkildim,ne diyeceğimi bilemedim,gözlerim doldu,sadece''ben de,ben de Duygu''diyebildim. Derse devam edemezdim,masama oturdum,o günkü günlük planımın altına şu dörtlüğü yazdım.
...SEN ÇOCUK!Adın küçük,düşlerin yüce...
...Sevgidir benden istediğin sadece...
...O sevgiyle büyür,gelişir,olgunlaşırsın...
...O sevgiyle bu günleri,yarınlara taşırsın...
sevgiyle nekri
.: Geri dönmek için tıklayın :.