Bir delinin akıllı notları - 9
Genelde yasamimizi uc ayri bolume ayiririz. Gecmis, yasanilan an ve gelecek.
Yasanilan an bu uc bolum arasinda en degerlisi, en zengin olanidir. Aslina
bakacak olursak en cok degisime ugrayabilecek olan da bu zaman dilimidir.
Hatta degisim ozelligi oldugu gibi ayni zamanda degistirme yetisi de vardir.
Ayrica en buyuk farkindaliga sahip olabilecegimiz en cok
hatirlayabilecegimiz zaman da yine icinde bulundugumuz andir
Ama gariptir butun bu ozelliklere ragmen en az deger verdigimiz zaman dilimi
belki de en az yasadigimiz bolumler de hep simdiki anlardir.
Gecmis yasam daha cok ceker bizi.kisiligimizi olusturmak icin
bulabilecegimiz en tembel en az yorgunluk getirecek olan durumdur bu. Cunku
yeni bir enerji yaratmaya gerek yoktur. Simdiki an ve gelecek sadece
dusunme, uretme, yaratma gibi bir emek isterken gecmis zaten olandir kolayca
kabullenilebilecek bir olgudur. Onun otesinde gecmise kader ya da olan olmus
mantigi ile yaklasma kolayligi vardir Kisiligimizi bu yuzden gecmisten
almanin en iyi yol oldugunu Kabul ederiz.( farkindalik olmadan belki de en
iyi yol oldugu dusunulur) daha az dusunmenin belki de kendi kimligimizi
inkar etmek oldugunu dusunmeyiz bile. Oysa gecmis dikkate alinmayan, az
yasanilan bir suru yasanilan(simdiki) anlarin toplamindan olusuyor( tipki su
anda gecmisin prangasina mahkum edilmis az yasanilan simdiki anlarin
yarindaki gecmisi olusturmasi gibi). Bir bakima korkularimiza ve
tembelligimize( eylemsizligimize) mahkum ettigimi yasanilan(simdiki) anlarin
toplaminda ifade ediyoruz kendimizi ve gelecegimizi. Belki de bu bir gunah
cikarma gibi oluyor. Hakkini teslim etmedigimiz gecmiste kalmis simdiki
anlarin simdi hakkini veriyoruz( ya da vermeye calisiyoruz). Oysa yaptigimiz
tek sey sadece ve sadece gelecekte tekrar geriye gecmisimize donup yine
pismanliklar yasamamiza sebep olacak simdiki anlari yasamamaktir. Yani fasit
bir daire olusturuyoruz kendimiz icin bir turlu icinden cikamadigimiz.
Gelecek korkusu ise apayri bir komedidir. Simdiki anlari iyi degerlendirme
yolu ile yarina tasiyacagimiz guzel seyler yerine biz gecmisimizde
biriktirdigimiz keskeler pismanliklar korkular ozlemleri kaynastirip bir
guzel korku haline getiriyoruz bunu belirsizlik ve anlamsizlik ipiyle iyice
bir baglayip yarina yani gelecek olan zamana atiyoruz.
Gecmisten ders almayi gecmisimizdeki pismanliklari dusunmekle bunlara
aglamakla yapabilecegimize inaniyoruz. Gecmisi olusturanlarin bir suru
simdiki anlar oldugunu unutup gecmisi kullanip simdiki anlar yaratiyoruz.
Gelecek ise ote yanda bizim ona getiremedigimiz ozgurlugu ve sevinci bosu
bosuna bekliyor.
Insan gecmisinin ve yasadiklarinin toplami degildir sadece.. gelece yonelik
hyallerin duslerin de katilimiyla olusmus uc zamanin hep ortakliginda
olusur. Ne kadar cok huzun ne kadar cok yanilgi ne kadar cok sevinc ne kadar
cok gozyasi ne kadar cok eylem ne kadar cok ayrilik ne kadar cok ask ne
kadar cok kayip ne kadar cok kazanc olursa ve ne kadar dus kurulur ne kadar
hayaller ne kadar umut buyutulurse o kadar buyur insan simdiki aninda. Sorun
butun bunlarin farkinda olup gecmisiyle barisik olup simdiki ani daha da
zenginlestirip anlik yaratimlarla hem gecmisi hem de simdiki anlari gelecege
tasimaktir.
Kendimi dusundugum zaman en zengin oldugum an birikimlerimin en degerli
oldugu an tam su an yani benim kendim icin tam olarak bu satirlari yazarken
ki andir. Gecmisimden simdiki ana tasidigim ben ile su anda bu satirlarin
bana kazandirdigi yeni enerjilerin toplaminda olusan yeni ben (butune ulasan
yeni ben) gelecege verecegim en buyuk hediyedir. Yani daha buyuk bir ben.
Oysa biz bugunu doyasiya yasayan,dus kuran, hayaller buyuten, hep umutlu,
hep gulen insanlara ya deli ya da cilgin ya da ucmus diyoruz. Iste beni
akilliliktan uzaklastiran ve yasasin delilik dedirten ve yukseklerde ucuslar
yaptiran seyler bunlar.
Simdi ben deli olmayip ne yapayim.
Evet slogan ayni yine YASASIN DELILIK.
.: Geri dönmek için tıklayın :.