 |
| Maurits Mok / Een nieuwe dag |
 |
 |
 |
 |
| Een nieuwe dag, daar staat mijn vrouw weer levend in haar lichaam, wolken slaap wast zij van haar gelaat, zij vangt te blinken aan en doet de kamer tintelen, terwijl haar ogen baden in het spiegelvlak. Een ademen komt door het open raam, een verre windgolf van de morgenzee, die ritselt in de schuchtere gordijnen. De dag zal hoog en licht zijn, een portaal met glazen muren leunend aan de ruimte. |
|
|