 |
| Guillaume van der Graft / Maastricht |
 |
 |
 |
 |
| Maastricht, met blauwe masten opgerezen, ligt als een schip onder de heuvelwal en drijft verankerd op de wolkengrijze golven die samenspoelen tot een dal. En dichterbij worden de masten torens, het schip een vesting en de golven groen en op de golven groeit het gele koren en op de gele torens kopergroen. De Maas wiegelt glimlachend als voor duizend jaren, de brug zwemt ernstig daardoorheen; waar hij aan wal klimt fronsen zeer ervaren huizen hun voorhoofd van leikleurig been. Over de jonge rokkenzwier van' t water? Maar streng geschaard rondom de basiliek staan and' re huizen innig uitgelaten als jongedames klaar voor gymnastiek, de wangen blozend van fondanten kleuren. De mergelmoederoverste der stad mag zweren bij ivoren wierookgeuren, de meisjes dromen van een zonnebad. |
|
|
|