TRİLATERAL KOMİSYON (ÜÇYÜZLÜ KOMİSYON)

SİNAMİ ORHAN

Trilateral Komisyon/TR (Üç yüzlü), 1974 senesinde kuruldu. Kurucusu, bütün Siyonist teşkilatlanmanın “mimarı” olan David Rockefeller’dır.

Bir Fransız neşriyatında bahsedildiği üzere, "David Rockefeller, 1972 yılındaki Bilderberg toplantısından sonra (Trilateral) Komisyon’a üye olarak beynelmilel sermayedarları, üst seviye siyasetçileri ve ünlü Yahudileri bir araya getirmeye” başlamasiyle Trilateral Komisyon hayata geçirildi.

Trilateral Komisyon, üç büyük "gelişmiş sanayi sahasının” siyasetçi, sermayedarlarının biraraya getierilmesinden müteşekkildir ki, bunlar, Kuzey Amerika (ABD ve Kanada), Avrupa ve Japonya’dır.

Trilateral Komisyon’un -kurucu- başkanlığına, Aşkenaz Yahudisi Zbigniev Brzezinski getirildi.

Zbigniev Brzezinski, Amerikan siyasetini "yönlendiren" bir büyük siyonist şahsiyettir.

ABD siyasetini, 20. yüzyılın başında nasıl ki, Vilson’un eliyle Albay House yönlendirmiş ve sonra da “bayrağı” Henry Kisinger’a devretmiş ise, Brzezinski de şu anda Kisinger’in "tahkının” tek adayıdır.

Rockefeller’la içlidışlı bir insandır.

Vakıf’ları adına birçok çalışmada bulunmuştur.

Bu çalışmalar, tıpkı, Kisinger’ın daha “Amerikan Harb Doktrini” olarak kabul edilmeden önce yaptığı “Özel Harb” (Ayaklandırmaları Bastırma Sanatı) gibi, daha sonradan Amerikan devletinin “politikası” haline getirilmiştir.

Trilateral Komisyon da işte bu şekilde, esasta Zbigniev Brzezinski’nin bir "çalışması”dır.

Trilateral Komisyon kurulmadan evvel kaleme aldığı "İki Çağ Arasında” isimli eserinde "üç bölgeli" bir "birlik"ten bansetmekte ve bunun "faydalarını” kaleme almaktadır.

Brzezinski, bu kitabında ve daha sonraki (Trilateral Komisyon Başkanı olarak yaptığı) konuşmalarda, “soğuk savaş”, “demokrasi ve totaliterizm kavgası” da olarak bilinen Doğu Batı arasındaki “çatışmanın” yerini “Kuzey Güney çatışmasına” bırakacağını, bırakması gerektiğini söylemeye başlamıştır.

Dedikleri, bir müddet sonra da meydana gelmeye başlamıştır.

Yahudi kökenli Loeonid Brejnev’in ölümünün ardından Sovyetlerin başına geçen ve garibtir ki, hepsi de kısa süreli iktidarları sırasında “hastalıktan” ölüm Sekreterlerin akabinde Gorbaçov’un iktidarı başladı.

1985 senesinde Gorbaçov’un başa geçmesi, Doğu Batı “gerginliğinin” yıkılmasının başlangıcı olduğu gibi, “Doğu Bloku”nun da çökmeye başlamasının, komünizmin tarih sahnesinden -devlet çapında- çekilmeye başlamasının da başlangıcı oldu.

Başta ABD’lileri olmak üzere Siyonist sermayedarların kontrolünde ve desteğinde gerçekleşen Bolşevik Devrimi ile hayata doğan SSCB, İkinci Dünya Harbine kadar devamlı ABD’li siyonist sermayenin finansmanları ile ayakta kalmıştı.

Harbin neticesinde başlayan “açlık” meselesinde de yine aynı kişiler SSCB’ye hem gıda hem de mali yardımda bulunmaya devam etmişlerdir.

"Soğuk Savaşın” devam ettiği, dünyanın “krizlerle (!) kavrulduğu” o en hengameli günlerde bile başta Rockefeller olmak üzere Siyonistler, SSCB ile mali ve iktisadi meseleleri konuşuyor, “anlaşmalar” yapıyor, “projelerini destekliyor” ve “totaliterizmin ayakta kalması” için gerekli olan herşeyi yapıyorlardı.

Öyle ki, Rockefeller’ın “adamı” ve ABD’nin “politika üreticisi” Kisinger’ın “harb doktrinleri”, sadece ABD için değil, aynı zamanda SSCB içinde “faydalı” idi; özellikle “detante-yumuşama siyaseti” sayesinde SSCB’nin başta Doğu Avrupa olmak üzere Afrika ve Ortadoğu’da tesiri artmaya başlamıştı.

Bu "yumuşama siyaseti”, SSCB’nin izafi güçlenmesine vesile olmuş ise de, Amerika’nın "Özel Harb" doktrini ile bütün dünya sathında yayılmasına, dünyanın heryerinde “askeri üsler” kurmasına, gözünü diktiği bölge ve ülkelerde “örtülü darbe” yaparak hakimiyet kurmasına sebeb oldu.

Fakat bu "siyaset"in bir handikapı mevcuttu:

"Vahşi kapitalizm”den kurtulmaya çalışan insanlar “komünizm”e sarılabildikleri gibi “İslam”a da sarılabileceklerdi.

Devlet Komünizmi, neticede bir ileri safhada "tarih sahnesinden çektirilecek" olsa da "vahşi kapitalizm”in işkencesine muhatab olan ve çareyi “İslama sarılmakta” bulanların ve tabiatiyle bu arada “siyasi ve askeri eğitimden” geçmiş olan insanların meydana getirebilecekleri “milli kurtuluş savaşları”nın “dini harb” haline gelme “tehlikesi” ve bunların da vakit geçirmeden bastırılması veya bastırılamaması sözkonusudur.

"Trilateral Komisyon", bu fikrin inşacıdır.

Bu "tehlike"nin önüne geçmek için yapılması gereken -Zbigniev Brzezinski’nin raporuna göre- "Doğu Batı çatışmasından ziyade, Kuzey Güney atışması”dır.

Brzezinski’nin bu sözlerine, ABD siyaset inşacısı Kisinger’den hemen destek gelmişti.

İkisinin de sözlerini söyledikleri dönem Gorbaçov’un SSCB’nin başına geçtiği dönemdir.

Bir devirler (Çarlık) Yahudilerin ve masonların, ne kendilerinin ne de teşkilatlarının sınırları içine girmesine izin verilmeyen Rusya’da, Bolşevik devrimi sonrasında da şiddetli bir antisemitizm başlamış ve birçok Rus yahudisi İsrail’e göç ettirilmişti.

Bu kontrollü antisemitizmden sonra ise, Kruçev ve Gromiko’nun "kontrolünde" bu siyaset terkedilmiş, hatta İsrail’i ilk tanılan ülke SSCB olmuştu.

Böyle bir evreden geçen SSCB’de şimdi başta Gorbaçov bulunmaktadır.

SSCB’nin iktisadi olarak iflas etmiş durumda olması ve artık “devlet komünizmi”nin tarih sahnesinden çekilmesinin gerekliliği üzerinde “bir takım yerlerde fikir birliğinin” oluşması, SSCB’nin “komünist” sistem olarak ayakta kalmasını engelledi.

Ama artık “devir değişmişti” ve bunun işareti de David Rockefeller’ın B’NAI B’RITH TEŞKİLATI ile birlikte Moskova’ya giderek Gorbaçov’la görüşmesinde verildi.

Ocak 1989’de B’nai B’rith Teşkiatı’nın Moskova Şubesi açıldı.

Bu ziyaret, hem bu teşkilatın, hem de Bethoin, Okowara, Giscard d’Estaing, Kisinger, Hylond ve Nakosene gibi temsilcileriyle katılan TRİLATERAL KOMİSYON’un ziyaretiydi.

David Rockefeller ve Kisinger, Gorbaçov’la uzun görüşmeler yaptılar ve ardından da meşhur "Glasnost" ve "Prestroyka" açılımları geldi.

Anlaşma sağlanmıştı.

Kisinger’ın, “İslami radikalizmin, en şiddetli biçimde Rusya’nın da çıkarlarına aykırı olduğunu ve dolayisıyla ABD ile birlikte hareket etmesi gerektiğini” ifade eden sözleri bir “temenni” olmaktan çıkmış ve o günden bugüne Ortaasyada, Türki Cumhuriyetlerde ve en başta Çeçenistan’da tatbik edilen siyasetlerle pratige de geçirilmiştir.

"Laik ve bölgesel federasyon ilkelerine göre kurulacak halk ve din grublarını koruyabilecek yegane devlet Rusya’dır. Kafkasya’nın (Bağımsız Devletler Topluluğu”ndan kopması, İSLAM HEGOMANYASININ ORTAASYA VE KAZAKİSTANA KOLAYLIKLA GİRMESİNE ve müslümanların yaşadığı Rusya’nın iç bölgelerine ulaşmasına yol açabilir. Bu nedenle Rusya’nın Transkafkasya’da aktif politika izlemesi ve bütün bu bölgenin BDT’nin jeopolitik alanıyla bütünleşmesinin sağlanması Rusya’nın güvenlik ve istikrarı için öncelikli önem taşımaktadır.”

Bu sözler, "demokrasi kahramanı” ayyaş ve yahudi Boris Yeltsin’indanışmanı Andranik Migranyan isimli birine ait; Kisinger’ın, daha doğrusu Siyonist Trilateral Komisyon’un çizgisinin tatbik edileceğinin ilanıdır bu sözler.

Aynı anda da bir dönemler ülkemizde de çokça sözedilen ama sonra unutulan (niye unutturuluyor, unutuluyor ayrı bir bahistir!) "Ortodoks Cephesi"nin kurulmasına yönelik faaliyetler başladı.

Bunun en bariz misali, Rusya’nın, Boşnaklara karşı “holokost” tatbik eden Sırbistan’a karş verdiği büyük destekdir.

Bu aynı zamanda Rusya’ya “rota tayini” idi.

Bugün gelinen noktada Rusya’nın önü, Doğu’da Gürcistan’da kesilmiştir ve Türki Cumhuriyetler tamamen ABD hakimiyeti altına girmeye başlamıştır; askeri üslerin kurulmasiyle birlikte bu hakimiyetin “uzun süreli kalıcılık” manasına geldiği açıktır.

Türkiye’de şu anda ABD’nin TAM DESTEĞİNİ almış ve bölgedeki “İslami radikalizme” karşı alternatif olarak muazzam bir güven unsuru olarak görülen AKP’nin bulunması, Rusya’nın Anadolu üzerine inmesini, baskı yapmasını engellemektedir.

Fakat, eğer bu topraklar üzerinde “radikal hareketlenme” başlarsa, kontrol ABD-Siyonizmin elinden çıkarsa, Rusya “baskısının” mukadder olacağı anlaşılmaktadır.

Bu durum da şunu göstermektedir ki, alttan İtalya, İspanya, Portekiz, Doğu’dan “genç Avrupa” denilen ülkeler (ki bunlar “Ortodoks ülkeler”dir.) ve yandan da İngiltere ile “sıkıştırılan” bir Almanya ile Rusya’nın “çatışma” ortamı hazırlanmaktadır.

(Irak harbi, Brzezinski ve Kisinger tarafından “teorik zemini” teşekkül ettirilmiş bir harbdir. Bu ikisi de Trilateral Komisyon üyesidirler ve "politika yapıcısı”dırlar. Bu harb, sermayedarlar ve siyasetçilerden müteşekkil Trilateral Komisyon’un, "Kuzey Güney çatışması” için elzem olan bir haraketı olarak görülmelidir.)

Irak harbi esnasında aldığı tavırlardan ötürü Fransa’yı “affeden” ADB’nin Almanya’yı “unutması”, bir dünya hakimiyeti için hegemonya altına almayya mecbur olduğu Avrupa’daki bu “dik başlı ülkeye” haddini bildirmesine bağlıdır.

(Buradan da şu neticeyi çıkartabiliriz: Avrupa Birliği ütopyası bir “hayal” olarak kalacaktır uzun bir müddet; öncelikle, ileride "DÜNYA DEVLETİ-FEDERASYONU” haline gelinilmesini engelleyen Almanya’nın “etkisizleştirilmesi” gerekmektedir; bu haliyle, Almanya’nın ağır baskısı altındaki bir “Avrupa Federasyonu”nun kurulması İMKANSIZDIR. Tabiatiyle de muhayyel Avrupa Birliği’ne TC’nin girmesi de!.. Ama TC’nin bu şekilde “uyutulması-yordurulması”, siyaseten de lüzümludur.)

Geleceğin harbi de işte bu Almanya ile kendisini “sıkıştıran güç” arasında kopartılacaktır.

İşte Trilateral Komisyon, böyle bir planın inşacısı ve tatbikçisi büyük maliyecilerin hakimiyetindeki bir teşkilattır.

Trilateral Komisyon, Bilderberg Grubla eş ama Round Table’ın altında çalışan (hepsinin üstünde B’nai B’rith Teşkilatı mevcuttur.) çok tehlikeli bir teşkilattır.

Üyelerinin hemen hepsi, ya CFR’li veya Bilderberg Grublu veyahut ikisine de birden üye olanlardan müteşekkildir.

Kontrol tamamen David Rockefeller’ın elindedir.

Trilateral Komisyon’un ülkemizdeki "şubesi”, eskiden M. Nuri Birgi iken sonra bu "bayrak" Selahattin Beyazıd’a ve Round Table ile ilişkileri açık olduğu için tahminen Garih - Alaton Ailelerine geçmiştir.

(İsimlerin karşısındaki ilk ünvan Trilateral Komisyondaki, ikinci ünvan ise hangi şirketde/bakanlıkta/vakıfta/komitede görevli olduğunu göstermektedir. Ocak 2003’deki listedir.)

ALLEN ANDREAS, İdari Başkan, Archer Daniels Midland Şirketi

MICHAEL ARMACOST, Umumi Başkan, Brookings Enstitüsü.

C. MICHAEL ARMSTRONG, İdari Başkan, AT&T

EUAN BAIRD, İdari Başkan, Schlumberger Ltd. Şti.

RILEY P. BECHTEL, İdari Başkan, Bechtel Group

C. FRED BERGSTEN, Eski ABD Hazine Bakanlığı Üyesi

SUSAN V. BERRESFORD, Umumi Başkan, Ford Vakfı

CONRAD M. BLACK, İdari Başkan, Hollinger Endüstri Şirketi., Toronto

HAROLD BROWN, Eski ABD Savunma Bakanlığı Üyesi

JOHN H. BRYAN, İdari Başkan, Sara Lee Corp.

GERHARD CASPER, Umumi Başkan, Stanford University

WILLIAM T. COLEMAN, Eski U.S. Sec. of Transportation

RICHARD N. COOPER, Eski U.S. Undersec. of State

DENNIS D. DAMMERMAN, İkinci İdari Başkan, General Electric Corp.

ANDRE DESMARAIS, Umumi Başkan, Power Corp. of Canada, Montreal

JOHN M. DEUTCH, MIT’de Kimya Profesörü, Eski CIA İdare Üyesi

PETER C. DOBELL, Milletvekilleri Merkezi Kurucu İdarecisi, Ottawa

PAULA DOBRINSKI, CFR İkinci Umumi Başkan

WENDY K. DOBSON, Eski Maliye Bakanlığı Üyesi, Canada

JESSICA P. EINHORN, Eski Dünya Bankası Yöneticisi

JEFFREY E. EPSTEIN, Umumi Başkan, J. Epstein & Şirketi

WILLIAM T. ESREY, İdari Başkan, Sprint Corp.

DIANNE FEINSTEIN, ABD Kaliforniya Senatörü

SANDRA FELDMAN, Umumi Başkan, Amerikalı Öğdetmenler Federasyonu.

MARTIN S. FELDSTEIN, Eski İdari Başkan. Umumi Başkan, İktisadi Danışma Komitesi

RICHARD B. FISHER, İdari Başkan, Exec. Committee, Morgan Stanley Maliye Şirketi İdarecisi

L. YVES FORTIER, ABD eski Kanada Büyükelçisi, Birleşmiş Milletler Elçisi.

RICHARD N. GARDNER, ABD Eski İspanya ve İtalya Büyükelçisi

LESLIE GELB, CFR Umumi Başkan

JOHN A. GEORGES, Eski İdari Başkan,

LOUIS V. GERSTNER, IBM İdari Başkan

PETER C. GODSOE, İdari Başkan, Nova Scotia Bankası

ALLAN E. GOTLIEB, Eski Kanada Büyükelçisi

WILLIAM C. GRAHAM, Kanada Parlamentosu Üyesi

WILLIAM H. GRAY, Umumi Başkan, United Negro College Vakfı

MAURICE R. GREENBERG, İdari Başkan, American International Group

ROBERT D. HAAS, İdari Başkan, Levi Strauss

RICHARD HAASS, Harici Siyaset Kurumu, Brookings Derneği

LEE H. HAMILTON, Woodrow Wilson Derneği İdarecisi

CARLA A. HILLS, Eski U.S. ABD Ticeret Bakanlığı Eski Yöneticisi

JAMES R. HOUGHTON, Eski İdari Başkan, Corning Inc.

JAMES A. JOHNSON,

KENNETH L. LAY, İdari Başkan, Enron Şirketi.(Geçtiğimiz sene büyük gürültü ile batan şirket.)

GERALD LEVEN, İdari Başkan, Time Warner Basın Tröstü

WINSTON LORD, ABD Çin Eski Büyükelçisi

E. PETER LOUGHEED, Eski "Premier of Alberta"

WHITNEY MACMILLAN, Eski İdari Başkan, Cargill Şti.

JESSICA TUCHMAN MATHEWS, Umumi Başkan, Carnegie Vakfı

DERYCK C. MAUGHAN, İkinci İdari Başkan, Citigroup; Eski İdari Başkan, Salomon Brothers.

JAY MAZUR, Umumi Başkan, Union of Needletrades, Industrial and Textile Employees (UNITE), AFL-CIO, CLC

H. HARRISON MCCAIN, İdari Başkan, McCain Foods Ltd, Toronto

HUGH L. MCCOLL, İdari Başkan, BankAmerica Corp.

WILLIAM MCDONOUGH, Umumi Başkan, Federal Reserve Bankası N.Y.

HENRY A. MCKINNELL, Umumi Başkan, Pfizer Inc.

LUCIO A. NOTO, İdari Başkan, Mobil Corp.

JOSEPH S. NYE, ABD Savunma Bakanlığı Eski İdarecisi

JAMES A. PATTISON, İdari Başkan, Jim Pattison Group, Vancouver

MICHAEL E.J. PHILLIPS, İdari Başkan, Westcoast Energy, Vancouver

FRANKLIN RAINES, İdari Başkan, Fed. Natl. Mortgage Association

CHARLES B. RANGEL, ABD Temsilciler Meclisi Üyesi

CHARLES S. ROBB, Senator

WILLIAM V. ROTH, Senator

GEORGE R. RUSSELL, İdari Başkan, Frank Russell Şirketi

ARTHUR RYAN, İdari Başkan, Prudential Insurance Şirketi

HENRY B. SCHACHT, Eski İdari Başkan, Lucent Technologies

KURT L. SCHMOKE, Eski Mayor of Baltimore, Maryland

C.J. SILAS, Eski İdari Başkan, Phillips Petroleum Şirketi

RONALD D. SOUTHERN, İdari Başkan, Canadian Utilities Ltd, Edmonton

WILSON H. TAYLOR, İdari Başkan, CIGNA

G. RICHARD THOMAN, Umumi Başkan, Xerox Corp.

GLENN E. WATTS, Umumi Başkan Emeritus, Communications Workers of America

HENRY WENDT, Eski İdari Başkan, SmithKline Beecham

L.R. WILSON, İdari Başkan, BCE Inc., Montreal

ROBERT N. WILSON, İkinci İdari Başkan, Johnson & Johnson

ROBERT B. ZOELLICK, Eski ABD Undersecretary of State

TİRİLATERAL KOMİSYON’UN DAHA EVVELKİ BAZI ÜYELERİ

BRUCE BABBITT, ABD Orta Amerika Bakanlığı Üyesi