Metnin Tamamı:

07 Ekim 2007 Günü 13 annenin daha yüreği evlat acısı ile yandı. Bizler; sadece onlardan biraz daha şanslı olan, henüz vatan borcuna zamanı olan geleceğin askerlerinin anneleriyiz. Bizler Bebekkokusu Anneleriyiz. Bizim de diyecek sözlerimiz, haykıracak lanetlerimiz var giden onca evladın ardından.

Bu ne kötü bir ayrılıştır evlattan, bir haine kurban etmek için mi doğuruyor, büyütüyor, besliyor ve seviyoruz yavrularımızı biz? HAYIR!

Biz evlatlarımızı hep güzel günlerini görüp sevinçlerini paylaşmak ümidi ile besliyor, ömürlerinin uzun geleceklerinin aydınlık olması için dualarımızı ardı ardına sıralıyoruz. Bakmaya kıyamadığımız bebeklerimiz onlar ve biz biliyoruz ki nice yıllar geçse bile, büyüyüp kocaman adam olsalar bile onlar yüzlerine bakmaya kıyamadığımız bebeklerimiz olacaklar bizler için.

 Kolay mı acaba hilesiz, yalansız bir şekilde bir anneyi evladından koparmak? Gelip de alabilirler miydi acaba anasının kucağından o evladı? Mümkün müydü kılına zarar vermeleri kendi kanları yerlere akmadan? Değildi...

 Şimdinin Ana Kucağı yarının Asker Ocağı. Asker Ocağından da kalleşçe kopardılar evlatlarımızı, sinsice, haince, şerefsizce...

Anladığımız bir başka şeyde ORDU'muz artık kendisine sahip çıkan halkın da sesini duymak istiyor,(Haydi, bana el verin bir göreyim kimler beni anlıyor ve hamlelerime destek verecek) diye soruyor açık açık...

Biz desteğiz ordumuz sana, evlatlarımızı korumak adına, geleceğimizi sağlam temellere yaslamak adına, VATAN adına atacağın adımların hepsine destek, sonuçlarına da razıyız. Yeter ki artık bu ülkenin anaları dizlerini döve döve, bağırlarını yırta yırta ağıt yakmasın giden evlatlarının ardından.