Kinabukasan…
Tumawag ako kina Raffy. Wala daw xa… nasa airport.
Bigla ang kabog ng dibdib ko. Bakit nandon xa? Aalis ba xa? Akala ko ba hindi nya ako sasaktan? Anong ibig sabihin nito?
Palakad-lakad ako sa sala. Nag-iisip. Kahapon lang ay ang saya-saya nmin. Bakit kaya parang biglang nagbago ngayon?
Sa inis ko itinulog ko na lang. Napuyat kc kmi kagabi ni Raf.. Friday eh. As usual, naglaro kmi ng games tapos ngkwentuhan mgdamag. Nagkkmali lang nmn siguro ako ng iniisip. Hihintayin ko na lang ang tawag nya. Baka mamaya ngi-skip to conclusion nnmn ako.
Paggising ko…
Dougs: baby… I’m home… wake-up baby.
Dumilat ako.
Rio: Dougs?! Uyy! Kumusta kn.. na-miss kita. (mwah)
Hinalikan ko xa sa pisngi. Nahagip ng tingin ko si Raffy sa likod ni Dougs, nasa pinto ng kwarto ko. Ngumiti ito at sk kumindat. Natural, kinilig ako.
Dougs: Bihis kn baby… labas tayo.
Rio: Sige.
Maghapon kami nglamyerda. Masaya, kasi andito na si dougs. Kaya lang pansin ko hindi masyado naglalapit sa akin si Raf. Naalala ko ung sinabi nya sa akin kahapon.. takot daw siya kay Dougs kaya hindi nya ako niligawan noon. Haay! Problema na nmn to.., pano nmin sasabihin kay Dougs?
Pag-uwi.. nagpaalam na sila Dougs. Kumindat si RAffy at sumenyas… babalik daw xa.
DI nagtagal after 30 minutes, bumalik nga siya.
Rio: Buti nakapuslit ka..
Raffy: Pagod na sya.
Niyakap nya ako at bumulong…
Raffy: I miss you.
Rio: I miss you too… (ngumiti)
Napapitlag kami pareho ng may nalalag na coke in can na nakapatong don sa lagayan ng paso, pinag-inuman nmin iyon knina habang nagkukuwentuhan.
Si dougs…
Biglang lapit at inundayan ng suntok si RAffy!
to be continued...